10km de race was goed, maar de aanloop minder

Hallo,
We zijn in volle voorbereiding voor de Nationale spelen van Special Olympics in de Hoge Vene, maar toch kunnen we toch wel andere dingen doen, en kan ik ook genieten van iets buiten de spelen.
In dit blogbericht gaat het over de 10km die ik deed tijdnes de ‘Marathon in Leuven”. Zoals de titel al wel verklapt was de race goed, maar de aanloop er naartoe was best wel dubbel. Hieronder leg ik het allemaal uit.

Was ik er klaar voor? Nee? Misschien?

Wat voor een weken was het toch allemaal. Vaak gewoon mijn planning gedaan, maar dan ook wat gesukkeld met de rug, en dat gaf wel wat spanning. Zeker in die eerste weken was het lastig om aan sport te doen. Dus dan kon ik niet meedoen aan de halve marathon of 10km in Leuven. Dat lijden uiteindelijk uit naar ‘geen zin’ of ‘geen motivatie’. Wat natuurlijk echt niet leuk was, maar in mijn hoofd moest ik dan veel rusten. Mentaal moe kun je het noemen. Zelf besefte ik het toen niet. Gelukkig hadden mijn dichte kring het wel door, en zelfs door een ‘push’ van mijn ouders ben ik er uiteindelijk toch uit ge raakt.

Toch een ticket gekocht

Door die laatste push toch maar een ticket gekocht een dikke twee weken voor de wedstrijd. Allemaal goed en wel, maar hoe train ik van weinig sport naar klaar voor de 10km. Want ja, halve marathon was niet meer haalbaar, dus ik ging dan voor de 10KM.
Gelukkig heb ik mijn beste vriendin Nina, die een (loop-)schema kon maken voor die twee weken om mij dan toch nog klaar te stomen. Achteraf heel veel aan gehad, wat een geluk dat ik haar heb. Al was het echt wel hard aan de bak, zodat ik toch de finish kon halen.

Hoe LIEP het dan?

De dag begon vroeg, want de start was al om 9u. Volle trein tussen Aarschot en Leuven, en dat voornamelijk lopers en supporters voor heel het event. Toen had ik al door hoeveel volk er allemaal ging zijn. Ook enkele van mijn leefgroep en begeleiding was in de trein, dit voelde al “ik ga hier niet alleen zijn”. Ja dit was de opvolger van het EK vorig jaar, wat trouwens ook in Leuven was. Tuurlijk was Leuven erop gebrand om het terug te laten keren al was het dan zonder de “EK” ervoor.

Na de trein vrij snel naar de start gegaan, want zoveel tijd hadden we niet meer. Zelf had ik de laagste wave aangeduid op mijn inschrijving maar ging er ook naartoe zonder doel. En ik kan al verklappen dat dat nergens voor nodig was. Ik stond dus bijna helemaal achteraan bij de laatste wave.

Zoals gezegd was de start om 9u, wat trouwens ook de start was van de marathon. Dus veel volk op één plaats. Mijn wedstrijd begon rond 9u20, dat was het uur dat ik echt over de startlijn liep. Ook nog even zeggen dat ik onderweg nog wat beelden heb gemaakt met mijn kleine camera, maar dat vind je later op onze socials.

De wedstrijd zelf was opzich wel heel leuk, en liep beter dan gedacht. Nu had ik zuurtjes mee, en dan ook een gelletje. Al was dat niet echt nodig voor de 10km. Na enkele kilometers merkte ik wel dat er meer inzat, en ging ik meer en meer naar voor. Wat volledig het tegenovergestelde was van vorige jaar bij mijn halve marathon, waarbij ik echt bij de laatste was na het midden van de wedstrijd. Maar dus nu goede benen gehad. Na twee kilometer was onze eerste grote hindernis en dat was de ‘Keiserberg’, heel stijl op korte afstand. Om daar mentaal door te graken, is door naar de grond te kijken, en zeker niet omhoog, dat maakt dat je daar mentaal wel echt snel doorheen ging.

Genieten dan?

Ja zeker weten. De kilometers blijven goed gaan. Ik had op voorrand mijn horloge ingesteld met alarmen met bepaalde tempo’s, maar ook dat was niet nodig. Stond echt versteld wat ik op die paar weken heb kunnen trainen om er dan zo hard voor te gaan. Weer dikke merci aan Nina voor de hulp.
Wat ook genieten was, was de mensen aan het parcours, die maakten ook wel een groot verschil. Sfeer was opperbest in Leuven.
De finish kwam toen door het tempo en de sfeer sneller in zicht dan ik gedacht had.
Na een dik uur, liep ik over de finish, en dat gevoel was onbeschrijfelijk. Niet zoals bij de 10 miles in Antwerpen enkele jaren geleden, maar toch ook heel mooi.

Next?

De nationale spelen van Special Olympics in de hoge vene. De voorbereidingen zijn volop gaande, en ook de extra taken lopen binnen. Het moet een top editie worden, want het zijn mijn 10de spelen.
Meer daarover meer binnen enkele weken.

Tot snel,
Elias