c56d1154-411b-416b-b6e2-d4fbf61cd7aa-1.png

Mental strength: Hoe vind ik mijn rust tijdens Special Olympics?

by with No Comment EliasSpecial Olympicszwemmen

Dag volgers, Vandaag heb ik bericht dat te maken heeft met mentale gezondheid. Ikzelf ervaar het ook, meermaals per maand, bedenk ik mij wel iets over dat thema, of zit ik ergens mee door de sport die ik allemaal doe. Maar die momenten hebben niet altijd met de sport te maken. Bijvoorbeeld als ik moe ben, of stress heb, dan ben ik sneller geïrriteerd, en kan ik minder aan op dat moment. Gelukkig heb ik dan mijn FeelGood momentjes om dit aan te pakken. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar in dit bericht lees je daar meer over. Let’s talk about mental strength.

Eigenlijk moet ik bij het begin beginnen. Sinds wanneer heb dit vaker gevoeld? En hoe ging ik daar toen mee om? Ook even meegeven, dat ik nog steeds de grappige en zorgzame jongen ben hoor. Ik wil jullie niet het gevoel geven, dat ik hier treurig over ga doen, want alles is oke hoor…

Voor 2015

De eerste jaren van de sport weten jullie misschien al wel dat ik G-Voetbal deed. Dat was eigenlijk meer voor de conditie en het plezier, toen had ik niet echt ambitie om er echt veel verder mee te komen. Waarmee ik dus wil zeggen, dat ik toen niet echt last had van mentale stress of druk. Het begon wel wanneer ik voor de eerste keer meedeed aan de Special Olympics en eigenlijk net de maanden daarvoor. Mijn eerste specials (zo noem ik de Special Olympics in het kort), was ik ook niet de aangenaamste persoon (zeiden ze me achteraf), vooral door dat ik niet wist wat er ging komen, of hoe het gewoon al in elkaar zat. Tuurlijk heb ik genoten van de specials toen in 2015. Veel geleerd over mezelf, en hoe om te gaan met druk, maar helaas vond ik daar geen ‘vluchtwegen’. Waardoor ik wat gestresseerd werd. “Volgend jaar, zal het wel beter gaan zeker” dacht ik toen.

2016

Het tweede jaar dat ik meedeed aan de Special Olympics toen had ik mij beter voorbereid op die mentale druk en stress. Ik had iets gevonden om mij mee af te leiden. Toen was dat een nieuwe telefoon. Lekker wat tokkelen en muziek te luisteren. Al werkte dat soms voor de groep verkeerd uit. In principe ging dat goed, maar ik schermde mij te veel af van de groep om mezelf te ‘beschermen’. Goede resultaten gehaald, maar toch de groep wat links laten liggen, iets waar ik later ook veel spijt van had. Dus allemaal goed en wel, dat je jezelf goed voelt, maar de groep wil je toch ook nog zien en beleven? Goede tweede poging, maar nog niet ideaal. Volgend jaar, derde keer goede keer?

Van 2017 tot 2019

En ja hoor, de specials gingen beter. Niet alleen vond ik meer ruimte voor mezelf, maar kon ik ook meer genieten van de specials zelf. Helemaal in mijn element zonder dat ik te ver kon gaan. Het waren ook deze nationale spelen (samen met die van 2019) die mij het meeste zijn bijgebleven. Allemaal goed en wel, maar waar vind ik dan die rust? Gewoon even apart gaan zitten, en dan muziek luisteren ofzo. Wel wetende dat je terug naar de groep kan. De Nationale spelen zijn zo een groot evenement, en daar moet je van kunnen genieten. Ook al is het soms druk. Gewoon jezelf blijven, en genieten van elk moment daar. Al is het ook wel even zoeken naar een rustig plekje. Wat ook wel belangrijk is, dat je elke jaar wel beetje andere groep van atleten rond je hebt. Gelukkig loopt dat altijd wel goed af, en zijn de special zo gedaan.

Maar terug over het rust zoeken… Een belangrijk iets wat ik nog wil meedelen, is dat jaar na jaar ze je beter en beter kennen. Waardoor je ook beter omringt wordt, en meer kunt genieten ook als je het moeilijk hebt.

Tot zo ver dit blogbericht.
Elias.

zwem-logo-trans.png

Yes, eindelijk terug een wedstrijd in ons eigen bad

by with No Comment EliasresultatenVideozwemmen

Dit weekend konden we met trots ons eigen zwembad in Leuven (Sport Oase) openstellen voor een zwemcriterium in onze competitie. Iets waar we allemaal al heel lang naar uitgekeken hebben. Zeker in tijden van Covid, al vallen de maatregelen toch wel mee. Het moet een mooie wedstrijd worden. Wij (G-Team Leuven Aquatics), hebben er alvast zin in.

Zondag 12u… Het is de dag van de wedstrijd. Allemaal redelijk vroeg op de afspraak om alles klaar te zetten. Terwijl de ouders wat administratieve taken deden, gingen Hans, Axel en ik naar het bad zelf om alles daar klaar te zetten. Eenmaal dat dat gedaan was, waren we klaar om alle zwemmers en hun trainers te verwelkomen bij de SportOase. “Wat een opkomst, van zwemmers, hun trainers maar ook daar allemaal vrienden en ouders van”. Helemaal top dus.

Hans en ik gingen daarna naar het zwembad zelf, om alle atleten een plaats te geven aan de rand van het bad. Zodat iedereen beetje zekerheid heeft en zich vertrouwd voelt op een bepaalde plek. Nadat iedereen zat, was het tijd om in te zwemmen. Wat zoveel betekend als opwarmen.

De wedstrijd zelf:
Bang afwachten tot je moet beginnen zwemmen. Ik voelde mij wel echt goed, mentaal zat goed, en fysiek ging het ook goed. Maar ja, we moesten nog zwemmen. De eerste opgave was de 100 meter vrije slag (crawl dus). Ik weet nog dat de focus wel goed zat, maar dit is toch wel het moeilijkste onderdeel van de dag, ik bedoel daarmee, dat ik daar het meeste bang voor had. De uiteindelijke tijd was niet zo slecht, maar het kon beter. Jeff had gewonnen, en daar kon ik mij wel bij neer leggen.

Als volgende was het de 25 meter vlinderslag. Super hard naar uit gekeken, want dat had ik nog nooit gedaan op een wedstrijd. Op training doe ik dat ook echt niet zo veel. De tegenstanders waren ook niet te min. Hans (mijn ploegmakker) deed mee, maar ook de huidige Belgische Kampioene Michael. Spannend kon het zeker worden. We stonden klaar op de blok, en als het fluitje ging, gingen we er allemaal helemaal voor. Wat een wedstrijd was dat, gewoon pompen en gaan. Gelukkig was het na 25 meter al gedaan. De uitslag dan: Michael eerst (zoals wel verwacht), en dan ik daarna, gevolgd door Hans. Zwaar maar eigenlijk wel goed gegaan. Dit smaakt naar meer, voor komend zwemjaar. Want ik wil nog eerst de techniek verder verbeteren.

Toen was het tijd voor hét koningsnummer voor vele daar, de 50 meter vrije slag. Dat is een nummer, waarbij ik een heel emotionele band heb, want ik heb daar toch al veel mee bereikt, met als kers op de taart als belgische kampioen. Maar goed, we moesten het ook nog zwemmen. Er was een grote stress en druk, waardoor de adrenaline door mijn lichaam heenging. Gewoon duiken en kei hard zwemmen. Na iets meer dan 30 seconde was het over, het zat erop. Goed gezwommen, en Jeff won (weer). Ook weten we nu onze werkpuntjes. Volgende maand is het BK, dus tegen dan moet het in orde zijn.

Je hebt natuurlijk ook nog de aflossing. Dit is voor mij echt wel het toppunt van de zwemwedstrijd, want je doet dat als team. Het heeft voor- en nadelen. Iedereen heeft zijn individuele kunnen, en dus heb je een team. Iedereen is dan belangrijk, en ja, maar voor mij gaat het vooral om samen te zijn met het team, en samen een mooie tijd neer te zetten.
Achteraf gezien, ging het goed. Ik ben trots op het team. Go Leuven Aquatics.

De wedstrijd was gedaan na de aflossing. Toen was het tijd om alles op te ruimen, en iedereen een medaille te geven. Het was een top dag, bedankt aan heel het team voor de organisatie. Ook alle zwemmers waren top.

De exacte tijden, komen later op de site, maar voor de beelden, kan je nu al terecht op Youtube:

Tot de volgende,
Elias

656372f9-3a43-4386-8738-e5ce89250a72.png

Discipline inplannen op verschillende manieren: Voeding

by with No Comment Eliasiets anderszwemmen

Dag volgers Elias hier.

Het wordt steeds drukker, en ik ben met vele dingen tegelijk bezig. Met wat kan ik nog niet helemaal in detail uitleggen, maar het wordt groots. Met daarover richting de zomer. Die bericht gaat over de voorbereiding ervan. Want topsport draait niet alleen om presteren en trainen.

Laten we beginnen bij deel één: voeding.

Voeding

Nu alles er redelijk goed uitziet van training en wedstrijden, moet ik mij op iets nieuws focussen in de topsport. De voeding. Ik het begin dacht ik dat ik gewoon moest oppassen met wat ik eet, maar al snel kwam ik erachter dat het bij mij vooral ging over ‘wat en wanneer’. We zijn daar beginnen over nadenken als ik een paar keer bijna wegviel tijdens een training. Wat heel gevaarlijk is tijdens het zwemmen. We hadden hulp nodig….

Mijn broer heeft al contact met een sport voedingscoach, en hij vroeg aan mij of ik ook is wilden gaan, omdat het wel is interessant kan zijn. Zo gezegd zo gedaan. Mijn broer en ik dus samen naar een praktijk in Leuven. Het eerste gesprek ging vooral over wie ik was, en wat ik allemaal van trainingen doe. Toen al wist ik dat dit heel handig zou kunnen zijn voor het verdere verloop van geoptimaliseerd trainen. Voor het tweede gesprek moest ik een hele week opschrijven wat ik allemaal at en dronk.

Paar weken later kreeg ik dan mijn eetschema. Het is een groot verschil ik voel het. Maar wat zijn mijn tips dan voor andere. Awel, het hangt af van wie dat je bent, waar voor trainingen die je doet, maar vooral over hoeveel discipline jij beschikt. Bij mij ging het vooral over meer eiwitten en proteïne na de training, en met fruit, want dat at ik niet zoveel. Dat laatste kan ik natuurlijk iedereen aanraden.

Voila, de eerste van de discipline reeks zit erop. Hopelijk tot snel, en je kan mijn volgen via de hashtag #eliasberlin2023. Als dat geen hint is 🙂

zwem-logo-trans.png

Weer last dezelfde knie…

by with No Comment Eliaszwemmen

Here we go again… Het begint bijna een ergernis te worden. Het begon met te gaan lopen aan de zee, waar ik mijn linker enkel geblesseerd had. Waarbij ik ook schaafwonden kreeg op mijn knieën. En juist daarover wil ik het hebben. Ben weer gevallen….

Zoals de titel al zegt, het is weer die knie. Ik wil niet zielig doen, maar het heeft wel een impact op mijn sportschema… Neem nu in de eerste plaats mijn zwemmen. Dat gaat nu niet met die open schaafwond, voor infecties tegen te gaan, dat zegt de verpleging toch van Apojo. Gelukkig kan ik voor de rest nog alles.

Normaal gezien volgens het (sport-)schema had ik volgende week een R&R-week. Wat zoveel wilt zeggen als even op adem komen, MAAR ik moest dan wel bewegen. Dus geen zware trainingen maar wel eens vaker wandelen of eventueel is gaan lopen.

Nu deze week geen zwemmen, maar ik ga toch wat proberen te bewegen. Kortom, even rust maar toch bewegen. Er is wel wat ergernis, maar ik blijf doorgaan, zwemmen of niet, ik ga voor mijn doelen.

img_3854.jpg

Elias doet eens een dorpsloop.

by with No Comment Elias

Het kan dan toch eens… Ja en gelukkig is het er nog van gekomen. Ik heb het over evenementen. Tuurlijk kan er veel, maar je moet wel naar de laatste regelgeving kijken. Voor ik mijn verhaal begin wil ik toch even meegeven, dat dit evenement op moment van datum voldeed aan alle richtlijnen en regelgeving rond evenementen in Covid-19-tijden.

Zoals ik al zei, ik was blij dat het er nog was. En over wat gaat dit dan? Wel je kan al wel aan de titel zien over wat het gaat. Jaja, Elias deed nog is een wedstrijd. En géén zwemmen of triatlon ofzo, maar een dorpsloop. Ik hoor jullie al zeggen “was het een evenement of een wedstrijd Elias?”. Ja, het was de beide.

Maar goed, we gingen het hier hebben over de dorpsloop. Wat dus ook een onderdeel is van de festiviteiten. Ik werd verwacht, om 10u30 bij de tent waar ik moest inschrijven. Het was nog geen 100 meter van ons huis, dus we waren er snel. Toen we aankwamen was er nog bijna niemand. Wij (mijn broer en zijn vriendin en ik), zijn dan maar op parcours-verkenning gegaan. En om eerlijk te zijn, ik vond dat wel interessant, want ik had dit nog nooit gedaan. Hmmm, daar lieg ik wel in. Want ik weet nog dat ik ooit meedeed aan de kinderloop zo een dikke 15 jaar geleden. Was een van de eerste edities van de Wijgmaalse Feesten. Ik werd toen tweede en mijn broer was net achter mij. Dus ja, het was niet mijn eerste keer, maar toch was het nu serieuzer…

We konden samen starten, en dat was eigenlijk heel leuk. Het doel van de voormiddag was gewoon aankomen. Er waren verschillende afstanden. Je kon kiezen uit 4, 8 of 12 kilometer. Ik koos 4km omdat ik op training nog nooit meer gelopen heb dan 7km. En dan kon ik makkelijker mijn doel halen…

Eenmaal de race begonnen, ging ik op mijn eigen tempo lopen. Niet te snel, want ik zag die andere al snel vooruit lopen. Toch was het mijn verstandige beslissing om niet echt mee te lopen met de andere.
Mijn Garmin was eigenlijk ook wel een handige tool, om jezelf rustig te houden. Je kan dan de tijden beter monitoren, en vooral de hartslag in het oog houden. We deden twee rondes, die waren uitgestippeld doorheen ons dorp. De eerste ronde ging eigenlijk heel goed, en de tijd was ook niet slecht. Maar je voelt het al komen he… En ja, de tweede ronde was wat anders. Ik moest veel meer moeite doen, en ook de andere deelnemers liepen steeds meer voor. Nogmaals, ik deed mee om zeker de eindmeet te halen. Toen ik het pleintje uitliep, zag ik in de verte de eindstreep. Vooral de klop viel op, en ik kwam steeds dichterbij. Eenmaal ik dichter kwam, zag ik op de klok staan 18’57”. En ik wou de 20 minuten echt wel achter mij laten.

Uiteindelijk kwam ik over de meet net onder de 20minuten, voor dus de 4km. Wat was dat weer een uitdaging meer voor mij. Een dorpsloop, iets wat ik eigenlijk nog bijna nooit gedaan had. Ben wel super fier op mezelf, en ik wil graag in het bijzonder mijn broer en zijn vriendin bedanken, om dit voor mij mogelijk te maken. Alsook de organisatie.

Ik moet wel eerlijk zeggen, dat dit wel smaakt naar meer. Dus hopelijk volgend jaar weer. En dan zonder dat we alles met covid moeten afwachten.

Tot de volgende volgers,
Elias H.

Ps: Laat ook gerust een reactie achter. Dat kan onder elk blogbericht op G-SportSE.be of op sociale media. Wij (Sander en ik), weten graag wat er speelt, en ook wat jullie ervan vinden.

Fotootjes van de dorpsloop.
swimming-small

Voorbereiding Triatlon zomer 2021

by with No Comment Eliastriatlonzwemmen

Weer een triatlon?

Hier ben ik weer. Ik heb iets te melden. Wil je weten wat? Tuurlijk wel, anders zouden jullie dit niet aangeklikt hebben. Zoals de titel zegt, er staat (weer) een triatlon op de planning. “Elias, wat bedoel je met WEER”? Wel die vraag is terecht, want bij mijn vorige triatlon had ik (denk ik) niet veel over gecommuniceerd. Maar dus… dit gaat over de triatlon van deze zomer in Aarschot en Rotselaar.

Samen met Leuven Aquatics

Dit is echt wel een toffe uitdaging. Én een belangrijk detail is, dat ik dit niet alleen doe. Ik en twee andere jongens van mijn zwemclub hebben ons ingeschreven voor deze triatlon, die plaats vind in regio Aarschot Rotselaar. Zoals ik al zei het is met twee andere jongens van Leuven Aquatics. Elk hebben we ons eigen talent om deze triatlon te overwinnen.

Hoe werkt dat nu?

En als ik het heb over elk ons eigen talent meen ik dat ook. Maar nu de grote hamvraag, hoe gaan we dit doen? Wel dat is eigenlijk heel simpel. Deze triatlon bestaat uit drie onderdelen: Zwemmen, fietsen en dan als laatste lopen. Het zwemonderdeel is weggelegd voor mij, en de andere jongens nemen de twee andere onderdelen voor hun rekening. Je moet wel weten dat alles aansluitend is, dus geen pauze, en ons GPS-bandje moet zo snel mogelijk overhandigd worden.

Nu is waarschijnlijk de vraag op jullie lippen “welke afstanden moeten jullie elk afleggen?” Wel ja. Dat is altijd een groot punt, want dat verschilt soms. Wij hebben gekozen voor de minste afstanden. Wat wilt zeggen dat ik 750 meter ga zwemmen, de fietser 27 kilometer en dan afsluitend de loper 5 kilometer voor zijn onderdeel.

Wat heb ik al gedaan van voorbereiding?

Omdat het in het midden van de zomervakantie valt, heb ik mij voorgenomen om tijdens mijn vakantie wel wat te trainen. Eerst zwom ik een paar keer per week in het zwembad van het domein een redelijke afstand (wat dus rond de 750 meter was), en toen wou ik eens proberen om in een meer te zwemmen.

Vorig keer zwom ik in een zwemt-shirt van de zwemclub. En dat was natuurlijk niet echt ideaal. Het zat niet lekker, het werd rap zwaar, en het spetterde tegen. Nu wou ik het anders aanpakken. In Frankrijk ging ik dan maar opzoek naar een pak. En als ik bedoel een pak, dan bedoel ik een wetsuites. En wat een verschil is dat. Toen in de winkel vond ik het al goed zitten, maar eenmaal in het zwembad vond ik het nóg beter. Vooral verschoot ik van hoe hard je drijft met dat pak aan. Zo een vreemd gevoel, maar dus wel veel veiliger. De dag erna ging in ik in een meer zwemmen, en dat was een verademing. Zo gaat het makkelijker worden. MAAR… je moet het nog altijd zwemmen. De uitrusting is een hulpmiddel om het sporten gemakkelijker te maken, maar je moet nog steeds sporten of in mijn geval, ik moet nog steeds 750 meter zwemmen…

Meer info?

Voila dat was mijn voorbereiding voor de triatlon in Aarschot. Ik hoop ooit wel is alles alleen te kunnen, maar met een team is het ook wel altijd leuk.

Als jullie meer info willen over deze triatlon, dan verwijs ik jullie graag door naar de website van Triatlon Aarschot: http://www.aatt.be/index.php

swimming-small

Eerste zwemtraining… bis?

by with No Comment Eliaszwemmen

Hallo volgers,

Het is nog eens tijd voor een bericht van mij (Elias). We (Sander en ik) hebben al veel geschreven en besproken wat voor jaar het wel niet is/was. In het begin ging het over een virus in China dat voor ons eerst meer iets van ver-van-ons-bed was, maar na paar maanden zagen we toch dat ook Europa er last van ging hebben. ‘Last van hebben’ werd echt toch een wereldwijde epidemie.

Wat voor ons als sporters vooral belangrijk was, was om toch nog te kunnen bewegen, om spieren warm en soepel te houden. Voor Sander betekende dat vooral trainen op rollen, en voor mij was het een heel andere manier van sporten. Want zwemmen zonder zwembad is wat moeilijker. Gelukkig kon ik met de hulp van coach nog wel core-training doen. Eerst klonk het beetje vreemd, maar het jaar 2020 is nu eenmaal zo.

Ook hebben we niet altijd alles kunnen doen. Ik heb het dan over dat de maatregelingen soms soepeler waren, en andere weken terug wat strenger. Gelukkig hebben we in de zomer wel een langere periode van rust gehad, waardoor we (op verantwoorde manier) toch vakantie konden nemen. Ja ik weet het, het klinkt wat raar. Maar het is/was in 2020 de realiteit… We konden minder goed sporten, maar de rust was ook nodig.

Maar toen eind november, kregen we in België goed nieuws voor de zwemmers: De zwembaden gaan terug open. Dat was heel goed nieuws voor mij (en natuurlijk andere zwemmaatjes), al kunnen de groepstrainingen niet direct terug van start gaan.

En dan was het zo ver. Mijn wekker ging (normaal) af om 6u30 om aan te gaan schuiven met de andere zwemmers. Dat was niet gelukt. Mijn wekkers stonden blijkbaar nog op mijn vaste zwemmomenten… Maar goed, een half uurtje later wakker worden om 7u15 naar het zwembad te gaan is ook niet zo erg.

Het was wel nogal koud op de fiets. Je merkt heel duidelijk dat het winter aan het worden is. Er speelde maar één ding in mijn hoofd “hoe gaat dat zijn om na tien weken weer te gaan zwemmen”. Ik had wel wat getraind de voorbije weken, maar echt zwemmen was er natuurlijk niet bij. Na vijf minuten fietsen, kwam ik dan aan bij het zwembad van Aarschot. De fiets in het rek, vastmaken en dan naar de inkom. Er werd je wel al snel duidelijk gemaakt dat je moet denken aan de Corona-regeltjes: mondmasker, handgel,.. maar goed, liever dat doen dan niet te kunnen gaan zwemmen. En daarna was het eindelijk tijd om om te kleden en naar het zwembad zelf te gaan… wish me luck.

Ja, daar kwam ik dan, met mijn Leuven Aquatics zwemzak het zwembad binnen. Van regelgeving in het zwembad zelf waren het dezelfde als de vorige periode. Dus dat waren: volg de pijlen; aan de ene kant van de baan erin gaan, en dan aan de achterkant eruit; niet hangen aan de kant; niet voorbij steken,… het is we wat, maar nogmaals “liever dit, dan niet te kunnen zwemmen”. Ik wil maar bedoelen, dat ik alles (of toch veel) zal doen om toch te kunnen zwemmen…

Badmuts aan, zwembril op, en gaan!!! Ik had een (zwem-)schema gekregen van mijn coach. Al vond ik zelf dat dat nog niet direct mogelijk was. Het ging over een totaal van 2400m (96 lengtes). Dat vond ik nogal veel, want ik wist niet hoe mijn spieren en gewrichten op gingen reageren. Rustig aan, dacht ik dan. De sprong (soort van duik was het, maar door het ondiepe was dat wat gevaarlijk) deed onmiddellijk goed. Het leek of mijn lichaam nood had aan dat water. Klinkt raar misschien, maar toch is het dat wat ik voelde… De eerste meters gingen goed. In mezelf had ik afgesproken dat ik 20 lengtes schoolslag ging zwemmen, gevolgd door 20 lengtes crawl. Om met het eerste te beginnen, ging het goed. Schoolslag is voor de meeste zwemmers de ‘basis’ slag. Voor mij is het meer de ‘vertrouwelijkste’ slag. Dus waarin ik redelijk wat lengtes aankan, en ook kan van genieten in het water. Wat ook goed deed aan die schoolslag, was dat mijn spieren er zo goed als geen last van hadden. Dat was anders bij de crawl… En ja, dat was andere koek. Na 50m begon ik last te krijgen van de ademhaling. Ik kon dus minder slagen doen per keer te moeten komen ademen. Qua spieren en pijn daarbij had ik veel minder last dan de ademhaling. Dit komt denk ik door, dat ik veel gesport had tijdens de lockdown(s). En het laatste over die ademhaling, dat is gewoon terug opbouwen. Zoals gezegd, heb ik na die meters schoolslag en crawl het gelaten zoals het was. Goede eerste training.

Tot zover de training zelf. Het voelde goed, en door de goede begeleiding van Leuven Aquatics en Parantee, zal ik er hopelijk snel bovenop zijn. Tot zover deze blog post.

Tot de volgende,

IMG_5899

tandem

Sander gaat (terug) voor

by with No Comment CyclingSander

Beste lezers sportvrienden en sympathisanten.

Hier nog eens een berichtje van Sander na een afwezigheid van 6 maanden door een knieblessure ben ik eindelijk terug rustig beginnen opbouwen met het doel komend seizoen er terug te staan.

Want vorig seizoen heeft niet gebracht wat ik ervan had verwacht. Deels door de blessure en deels door de corona waar we nu jammer nog steeds mee te maken hebben.

Sinds 2 maand ben ik terug aan het opbouwen. Samen met mijn Piloot Lieve ligt onze focus op het nieuwe wegritseizoen. Ik persoonlijk hoop zo veel mogelijk wedstrijden te kunnen en mogen rijden. En dit seizoen blessure vrij te blijven.

Graag zou ik nog even iedereen willen bedanken die ervoor zorgt dat ik samen met Lieven mijn hobby kan uitoefenen en de weg naar het internationale circuit mogelijk maakt.

Met sportieve groeten, Sander

swimming-small

Zwemjaar 2019-2020, wat een seizoen, maar wat nu nog?

by Elias

Corona heeft ons allemaal door elkaar geschut, dat weet iedereen. Maar hoe gaat de zomer dan worden, of toch voor mij? Ik lig het even toe…

De zomer gaat van start en daarbij horen grote evenementen bij. Die weten we al dat die niet zomaar meer doorgaan. Ik had zelf niet echt iets in mijn agenda staan voor evenementen. Eerst dacht ik even om een triatlon mee te doen, maar dat was al snel van de baan. Ergens hoopte ik op sneller te kunnen zwemmen. Maar goed, vanaf 1 juli kan ik terug zwemmen.

Om toch voor te breiden voor komend zwemseizoen heb ik de voorbije weken wel een beetje kunnen zwemmen, bij mij thuis dan. Dit kon ik niet direct doen, dus pas tegen het einde van mei. Wat ik wel kon doen, is spier en rekoefeningen. Het was niet alleen nuttig om te doen, maar soms ook leuk. En het gaf ook wel wat resultaat.

Terug naar de Corona-periode. Heb ik dan echt niet veel kunnen doen? Nee, maar door dat ik in de voorziening vast zat, had ik wel een mooie team rond mij. En nee, dan heb ik het niet over de begeleiding alleen, maar ook over een team van sporters die ook heel goed gemotiveerd waren om toch nog wat te sporten.
Iedereen deed spontaan aan sporten, dan bedoel ik samen lopen, samen voetballen enzovoort. Ook konden we beter erover praten. Zo heb ik het over tips aan elkaar geven in sport, om het beter te doen. Dat maakt dat we minder makkelijker opgaven in onze sport, en elkaar motiveerde.

Nu de bubbels wat groter worden, kunnen we makkelijker afspreken om samen te sporten. Afspreken in het algemeen trouwens. Want dat is iets wat we toch misten in tijden als deze. Vriendschap is zo belangrijk, en ik vergeet het team niet.

Een maandje later…

Dit schreef ik een maandje geleden. En er is veel veranderd. De bubbels worden weer kleiner, en dat doet iets met een persoon. Vooral voor een sporter. Je kan nog steeds buiten gaan voor beweging, maar zoals gezegd zijn de bubbels weer kleiner, daardoor enkel bubbel van vijf?!?

Zoals de titel “Zwemseizoen wat nu?”, heb ik het graag nog is over het zwemseizoen. De wedstrijden en training zijn stop gezet. En dit tot eind oktober (op het moment van schrijven). Gelukkig hebben we een kei leuke trainster (Tessa) die graag wel eens iets organiseert. Daardoor kunnen we soms samen komen om samen met ons team te gaan trainen. Wij (ons team maar ook begeleiding) genieten ervan, terwijl het ook wel echt een training is. Zoals gezegd, het blijft een heel ander sportjaar als anders.

Viola dit was het voor nu. Tot een volgend bericht.

Groetjes, Elias

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics: Het einde + alle video’s

by EliasSpecial OlympicsVideo

Hallo volgers,

Het zit erop… De Special Olympics 2019 te Beveren en Sint-Niklaas.
Maar hoe was mijn voorbereiding, en hoe gingen mijn dagen daar?
In dit bericht blik ik terug op mijn deelname dit jaar…

De voorbereiding was lang (zoals jullie aan mijn vorige berichten wel konden lezen), maar wel met het grote doel, om te ‘shinen’ op het BK maar vooral voor de Triatlon van de Special Olympics.

Ik was begonnen aan de voorbereiding met in september een start-to-run te doen. Dat betekende om de twee dagen te gaan lopen, en dat in de vroege ochtend. De zes weken erna merkte ik al een groot verschil in lopen, door dat ik na die weken (meer dan) drie kilometer kon lopen. Wat genoeg was in principe voor de triatlon op de Specials.
Toch bleef ik ook looptrainingen doen met de hele groep op dinsdag avond, wat niet alleen voor te sporten was, maar vooral om met het hele team samen te werken richting Beveren en Sint-Niklaas.
In die trainingsflow, deden we elke dinsdag afwisselend een andere discipline voor onze triatlon. Door de ene week te gaan lopen en de andere dinsdag te gaan zwemmen. Het zwemmen deden we dan in de wintermaanden, zodat we in (warmere) lucht konden lopen en fietsen. Ook was onze groep onderverdeeld in twee grote groepen. We hadden de atletiek-atleten, en wij als triatleten. De zwem- en fietsavonden waren dan natuurlijk enkel voor die tweede groep.
Dat was dus het lopen…. Op naar de volgende discipline fietsen…

Wij als triatlon-deelnemers hebben vorig jaar met de voorziening fietsen aangeboden gekregen voor vriendenprijsje… Wat natuurlijk heel welkom was.
Maar goed we hebben de fietsen nu, wat nu met de trainingen. Eigenlijk gingen die voor de andere heel goed. Voor mij was het niet direct mijn ding, en wist ik daarmee al dat dit mijn moeilijkste onderdeel zou worden op de Specials zelf…

Gelukkig was er nog zwemmen. Iets wat mij natuurlijk heel goed ligt. Daar zou ik zelf echt kunnen mee uitdagen, maar ik weet zelf ook dat ik daar weinig mee kan winnen op de totaal tijd van de hele triatlon. Dus ik zal mij heel hard moeten inzetten voor het fietsen en het lopen…

29 Mei 2019:
De Specials beginnen voor ons met de Torch Run, dat was een loop van 16km van Beveren tot Sint-Niklaas. Ik had vooraf al beslist voor mezelf, ik ga voor voor toch zeker 5km. Iets wat mij toch redelijk kon lukken. Want de eerste stop was op 4km, en die voelde toch nog goed.
Uiteindelijk heb ik 10km gelopen, en dus geslaagde Torch Run…

30 Mei 2019:
Vandaag mijn favoriete onderdeel, en dus moest de tijd goed zijn. Voor de rest van ons triatlon-team was dit wel het lastigste onderdeel.
Dit jaar heb ik het zwemmen van de andere teammaatjes goed mee opgevolgd, en dus veel gecoacht. Bijvoorbeeld door ze te leren duiken, en te keren elke lengte. Dus ik was zeker al trots op hun.
De uitslagen waren echt wel goed van hun, ik was achteraf zeker heel trots en blij voor hun.
Ik stond met bijna een minuut voor op de tweede. Maar morgen was het fiets-onderdeel, en dat is mijn minste onderdeel…

31 Mei 2019:
De dag waar ik het minst naar uit keek, maar toch even belangrijk, de fiets-dag…
Ik voelde mij goed die dag, wel voelde ik spanning, maar toch moest ik er heel hard voor gaan. Vandaag kon ik ook zien hoe dicht ik bij de achtervolgers zou blijven.
Het parcours lag er goed bij, het was eigenlijk in een woonwijk, waar niet te scherpen bochten in waren, en dus ook wat lange stukken. Gelukkig was onze begeleider dé specialist van het fietsen. 
De wedstrijd zelf viel mee, ik heb goed mee gereden met de rest om dan als vierde over te streep te komen. Mijn tijd nog? Wel nog maar een totaal van 12sec voor op de tweede. Alles zal dus als verwacht aankomen op het laatste onderdeel…

1 juni 2019:
… het lopen.
Het was een vroege ochtend, omdat we alles moesten inpakken en ons verblijf poetsen voordat we om half negen al aan de atletiek piste moesten zijn.
Goed vroeg dus, maar wel met gezonde spanning zijn we afgereisd naar die piste. Eenmaal aangekomen, zijn we vrijwel direct het parcours gegaan, om het te verkennen.
Het was die dag nogal warm, en dus hoopte we op een beetje schaduw. En gelukkig, liepen wij op een finse-piste, waarvan twee derde achter de bomen was.
Ik moest wel tactisch denken tijdens het lopen, want ik had de tijden bekeken samen met de coach, en dus wist ik perfect voor wie ik moest oppassen.
Uiteindelijk werd kwam ik als tweede over de streep, en dus was het goud voor mij…

Zo, dat waren mijn Special Olympics 2019 Beveren en Sint-Niklaas.
Tot volgend jaar,
Elias