logo-special-olympics-belgium

Elias wordt Special influencer!!!

Inleiding

Dag volgers en lezers,
Deze week had ik iets speciaals te melden. En met iets speciaals bedoel ik dat vooral in de noemer ‘special’. Want, het gaat over een nieuw project waar ik mijn tanden in heb gezet.
Hoe het allemaal begon, lees hier. Moest je niet veel willen lezen en gewoon foto’s en video’s zien, dan verwijs ik je graag door naar de sociale kanalen van @TheSpecialInfluencers (op Instagram).

Ik schreef de afgelopen weken veel berichten over het zwemmen, maar het is al een tijdje geleden dat er hier berichten verschenen over Special Olympics.

Hoe begon het allemaal?

Special Olympics stuurt een (eerste) mail

De virtuele spelen van 2021 zijn ondertussen al een tijdje voorbij, maar toch is het altijd wachten op de volgende Special Olympics. We hopen natuurlijk op een ‘normale’ spelen, en geen virtuele meer. Maar natuurlijk in tijden van Covid-19 is het moeilijk om alles zo te plannen. Al hopen we dus volgend jaar voor terug ergens in een stad te zitten om te sporten met allemaal samen, plus daarbij aangemoedigd te worden door familie en vrienden.

Ik heb het nu alleen over de volgende spelen, maar dat is helemaal niet waar dit bericht over gaat. Dit artikel gaat over dat nieuwe project.
Een drie tal weken geleden, kregen alle aangesloten-clubs van Special Olympics een mail over dat nieuwe project. Als ik de mail voor het eerst zag, was ik meteen enthousiast. Wat stond er nu in…?

“Beste atleten, wij zoeken Special Influencers. Dit worden onze nieuwe ambassadeurs (of toch zo iets), voor komende projecten in de media”.
Meteen in mijn hoofd “Wow Elias, dit is je kans”. Want jullie weten dat ik al een lange tijd video’s maak en berichten schrijf over G-Sport (en alles wat daar bij komt kijken). En dit project zou daar een perfecte toevoeging voor zijn.
Natuurlijk moesten we nog geselecteerd geraken, wie weet hoeveel inschrijvingen er komen…

Introductie filmpje

De brief ging verder:
“Stuur ons een filmpje waar je jezelf filmt en zegt waarom je graag deel wilt uitmaken van dit project als Influencer”.
Hmmmm interessant, nu is de grote vraag hoe en waar. Ondertussen liet ik ook mijn ouders de mail lezen, en mijn papa wou graag meehelpen om dit filmpje (en achteraf gezien ook voor de rest van het project). Volgens hem ben ik spontaan voor mezelf voor te stellen, maar toch, het is toch nog steeds spannend.
Voor de locatie, was het niet lang zoeken, “misschien bij het zwembad van Leuven Aquatics?” klonk het van mijn papa.
Zo gezegd zo gedaan.
We waren wel goed voorbereid en het was in één take gelukt. En waren dus heel snel tevreden.
Het filmpje doorsturen naar Special Olympics, en dan afwachten…

Eerste gesprek

Na een paar dagen, kregen we te horen dat wij (ook weer mijn papa en ik) uitgenodigd waren voor een online gesprek over mijn kandidatuur. Het eerste dat ik dacht was “Is dit een positieve reactie op mijn filmpje, en dus volgende ‘ronde’?”
Dat was gepland op een vrijdag middag. Ik kan jullie verzekeren dat ik wel wat zenuwen had ervoor. Er kwamen veel vragen door mijn hoofd, en natuurlijk was ik heel benieuwd.
Toen startte de ‘meeting’, en zag ik daar niet alleen iemand van Special Olympics maar ook twee andere personen. Die mensen waren een onderdeel van de campagne en dus zij waren ook benieuwd naar wie is Elias. Drie dubbele spanning dus….
Goed gesprek gehad, het voelde wel goed. De spanning viel achteraf wel mee. De laatste woorden waren “Dank u wel Elias, we laten zo snel iets weten.”

Toen ging de telefoon af…

De dagen en eigenlijk een dikke week gingen voorbij. Rustig afwachten was de boodschap. We konden toch niets doen, want Special Olympics moest hun keuze maken. En nog steeds klonk het in mijn hoofd “Hoeveel mensen zouden zich ingeschreven hebben voor dit project?”. Zoals ik al zei, afwachten…
Tot een dinsdag ochtend…
Ik was mijn gewone ochtend planning aan het doen, wat betekend dat ik ’s morgens ging zwemmen, en daarna even rondliep in Apojo om met andere bewoners en personeel te praten, en toen ging mijn telefoon.
“Hallo Elias, we hebben nieuws voor jou”. Ik kan met mijn horloge mijn hartslag zien, maar toen was ik te benieuwd om te kijken. Het zal wel hoog geweest zijn. Het gesprek ging verder…
“Elias, proficiat, jij bent één van onze vier Special Influencers”. Toen ik dat hoorde, ging mijn hartslag nog hoger. En begon ik beetje te bibberen. Wat bij mij voelt, als “ongelofelijk”, en liep ik daar rond met mijn telefoon in de hand. Dit was hét nieuws dat ik wou. Het kwam wel wat later dan ik gehoopt had. “Nee Elias, het maakt niet uit, je bent erbij man”, dacht mijn hoofd toen.
Wat moest ik nu doen? Want we moesten het nog even stil houden. Maar wie mij echt goed kent, weet dat ik dat meteen kwijt wou aan de mensen die mij dagelijks ondersteunen. Mijn mentor in de leefgroep bijvoorbeeld, en natuurlijk wist mijn papa dit ook meteen. Beidde (dus papa en mijn mentor), vonden het super, maar waren vooral benieuwd van hoe dat dan eigenlijk gaat zijn, of aanvoelen voor mij.

Toen kwamen de mails, en waren alle vraagtekens rond het project duidelijk en beantwoord. Wat een top project.
Ik wist toen al, dit word het leukste project ooit dat op mijn pad kwam.
Natuurlijk moest ik nog rustig alles op een rijtje zetten, om mij dan in te zetten voor dit nieuwe project. Wie waren de andere, en wat gingen we allemaal doen? Nog even geduld maar…

Ik was Special Influencer!

Slot

Dit was het verhaal hoe het begon. Zoals ik al zei, dit is het verhaal hoe het begon. Voor alle momenten, campagnes en uitdagingen als influencer, verwijs ik je graag door naar de sociale kanalen van mij. Maar vooral het Instagram account van @TheSpecialInfluencers.

Tot de volgende keer,
Elias H.

 

 

 

swimming-small

Trainingen in Corona – Welkom terug in West-Vlaanderen

Back!

Hallo, het is weer een tijdje geleden dat ik nog eens iets gepost had op deze website. De voorbije maanden hebben we (Sander en ik) vooral op de sociale media vaak van ons laten horen. Covid heeft nog altijd de controle, en dus wordt het sporten nog steeds anders georganiseerd. Gelukkig zijn er ook momenten dat we gewoon ons ding kunnen doen. We (zowel Sander als ik), hebben wat moeten spartelen om er toch iets van te kunnen maken, gelukkig hebben we de ‘drive’ nog, zeg maar de discipline.

Wat gedaan voorbije maanden?

Sander heeft wat tegenslag met een blessure, en dat gevoel ken ik wel. Alle steun voor Sander, en hij zal sterker terugkomen. Je zult nog wel van hem horen komende maanden.
Maar nu even terug naar mijn verhaal. Het zwemmen voor mij is niet echt vaak onderbroken. Ik zwom drie keer per week in het zwembad van Aarschot, met zwemschema’s die ik ontving van de coach. Dat is wel niet leuk omdat je geen feedback krijgt van iemand die aan de baan staat, wat resulteert in mindere techniek. Een pluspuntje is wel, dat de conditie wel goed zit.
Buiten het zwemmen, heb ik ook andere sportieve trainingen gedaan.

Lopen en hometrainer

Het was mij wat die lockdowns voorbije maanden. Ik had het geluk wel, dat ik kon beschikken over een hometrainer. Dit maakte het mogelijk om heel diep te gaan in sport, terwijl je je eigenlijk niet verplaatst. Voor mij hielp dat om conditioneel scherp te blijven, als ik (jawel) in quarantaine zat. Wel een goede tip: Zet je hometrainer voor een tv ofzo, en geniet van een serie op bijvoorbeeld Netflix. Dat maakt het allemaal véél leuker. Zoals jullie al lazen in de sub-titel dat ik niet enkel heb gefietst op de hometrainer. Ook waagde ik mij (terug) aan het lopen. In het begin was het nog rond de twee kilometer, maar na een paar maanden haalde ik de kaap van vijf kilometer, en vorig weekend tikte ik de zes kilometer aan.
Ik merkte heel hard, dat als je ergens voor wilt gaan, dan moet je alles geven…

Zwemmen, maar anders…

Je las al, dat ik bijna tot geen feedback kreeg tijdens mijn zwemtrainingen in Aarschot. Nu was dat wel redelijk lastig. Gelukkig zijn er nog trainingen in Leuven. Ik weet nog mijn eerste zwemtraining terug in Leuven, na mijn tweede vaccine hoe het voelde zo goed aan. Toen merkte ik hoe hard ik dat gemist had. Ik kwam aan in Leuven, en ik kreeg direct het teamgevoel terug.

Welkom terug Elias, we hebben je gemist... Echt fijn dat je terug bent

We deden in de vakantie ook meer met het team buiten zwemmen. Bijvoorbeeld, we waren gaan lopen in de regen. Want we mochten niet gaan zwemmen in Leuven, omdat het paasvakantie was. Dus het idee om te gaan lopen met de club, is echt wel een plus punt en goede comments voor coaching. Ik lachte er wel vaak mee. Lopen in de regen, dat is discipline. Daar onderscheiden we ons van de andere G-Zwemclubs.

Zwemmen in West-Vlaanderen

Nu ik vaker buiten kan en ook terug naar huis kan, kan ik ook terug naar de zee. Dat is normaal de plaats om tot rust te komen. Ik stuurde naar Greg (de coach) een mailtje dat ik in dat weekend aan de zee was vanaf woensdag. Wat doe je dan als coach? Jawel, een dik sportschema voor die dagen. Dat maakte dat ik moest lopen, maar ook een paar zwemtrainingen. Ik kreeg het voorstel om op donderdag te gaan zwemmen met hem in Brugge, vrijdag lopen om dan zondag terug te zwemmen maar wel in Oostende.

Brugge:

Aanpassen was het wel. Ik had op voorrand wel wat twijfels, over dat ik de andere niet kon volgen, maar het viel wel mee. Bij de eerste training (in Brugge), zwom ik helemaal achteraan in de lijn, en had ik echt wel moeite om de andere bij te benen. Technisch was het wat minder bij mij, maar ik wou gewoon niet onderdoen bij die andere. Dat is gewoon de mentaliteit die ik nu wel heb gekregen de voorbije jaren. Na die technische oefeningen, moesten we zwemmen met zwemvliezen. Met al het respect, maar de andere voor mij hadden wel een nadeel tegenover mij. Zij hadden één zwemvlies aan, en ik twee. Het waren dus paralympiërs, en hadden beidde (niet tijdens het zwemmen) een protease aan hun rechter been. Voordeel voor mij dus, en het ging voor de rest goed daar in Brugge…

Oostende:
Het was een vroege ochtend om 6 uur ging de wekker al af. Na een half uurtje rijden kwamen we aan bij het zwembad van Oostende. Met het mondmasker op, en de zwemvliezen in de hand, richting de ingang. De eerste indruk die ik had was “het is hier zo kalm?” precies verlaten. De inkomhal was raar ingedeeld, wat je wel kan verwachten in een zwembad in Corona tijden. Toen zag ik Mia (de assistent van Greg), maar ze had mij niet meteen herkend, gelukkig ik haar wel. De kleedkamers waren wel afgesloten voor iedereen. Dus voor omkleden was het in het toilet te doen.
Veel gedoe, maar dan kon de training wel beginnen. Ik kreeg een baan voor mij alleen, en zo kon ik zelf mijn tempo houden zonder dat er iemand bij mij zwom, dat is vooral handig omdat je dan niet moet inhalen (want dat heb ik vaak voor in Aarschot).

Fotootjes die bij dit artikel horen.

swimming-small

Eerste zwemtraining… bis?

Hallo volgers,

Het is nog eens tijd voor een bericht van mij (Elias). We (Sander en ik) hebben al veel geschreven en besproken wat voor jaar het wel niet is/was. In het begin ging het over een virus in China dat voor ons eerst meer iets van ver-van-ons-bed was, maar na paar maanden zagen we toch dat ook Europa er last van ging hebben. ‘Last van hebben’ werd echt toch een wereldwijde epidemie.

Wat voor ons als sporters vooral belangrijk was, was om toch nog te kunnen bewegen, om spieren warm en soepel te houden. Voor Sander betekende dat vooral trainen op rollen, en voor mij was het een heel andere manier van sporten. Want zwemmen zonder zwembad is wat moeilijker. Gelukkig kon ik met de hulp van coach nog wel core-training doen. Eerst klonk het beetje vreemd, maar het jaar 2020 is nu eenmaal zo.

Ook hebben we niet altijd alles kunnen doen. Ik heb het dan over dat de maatregelingen soms soepeler waren, en andere weken terug wat strenger. Gelukkig hebben we in de zomer wel een langere periode van rust gehad, waardoor we (op verantwoorde manier) toch vakantie konden nemen. Ja ik weet het, het klinkt wat raar. Maar het is/was in 2020 de realiteit… We konden minder goed sporten, maar de rust was ook nodig.

Maar toen eind november, kregen we in België goed nieuws voor de zwemmers: De zwembaden gaan terug open. Dat was heel goed nieuws voor mij (en natuurlijk andere zwemmaatjes), al kunnen de groepstrainingen niet direct terug van start gaan.

En dan was het zo ver. Mijn wekker ging (normaal) af om 6u30 om aan te gaan schuiven met de andere zwemmers. Dat was niet gelukt. Mijn wekkers stonden blijkbaar nog op mijn vaste zwemmomenten… Maar goed, een half uurtje later wakker worden om 7u15 naar het zwembad te gaan is ook niet zo erg.

Het was wel nogal koud op de fiets. Je merkt heel duidelijk dat het winter aan het worden is. Er speelde maar één ding in mijn hoofd “hoe gaat dat zijn om na tien weken weer te gaan zwemmen”. Ik had wel wat getraind de voorbije weken, maar echt zwemmen was er natuurlijk niet bij. Na vijf minuten fietsen, kwam ik dan aan bij het zwembad van Aarschot. De fiets in het rek, vastmaken en dan naar de inkom. Er werd je wel al snel duidelijk gemaakt dat je moet denken aan de Corona-regeltjes: mondmasker, handgel,.. maar goed, liever dat doen dan niet te kunnen gaan zwemmen. En daarna was het eindelijk tijd om om te kleden en naar het zwembad zelf te gaan… wish me luck.

Ja, daar kwam ik dan, met mijn Leuven Aquatics zwemzak het zwembad binnen. Van regelgeving in het zwembad zelf waren het dezelfde als de vorige periode. Dus dat waren: volg de pijlen; aan de ene kant van de baan erin gaan, en dan aan de achterkant eruit; niet hangen aan de kant; niet voorbij steken,… het is we wat, maar nogmaals “liever dit, dan niet te kunnen zwemmen”. Ik wil maar bedoelen, dat ik alles (of toch veel) zal doen om toch te kunnen zwemmen…

Badmuts aan, zwembril op, en gaan!!! Ik had een (zwem-)schema gekregen van mijn coach. Al vond ik zelf dat dat nog niet direct mogelijk was. Het ging over een totaal van 2400m (96 lengtes). Dat vond ik nogal veel, want ik wist niet hoe mijn spieren en gewrichten op gingen reageren. Rustig aan, dacht ik dan. De sprong (soort van duik was het, maar door het ondiepe was dat wat gevaarlijk) deed onmiddellijk goed. Het leek of mijn lichaam nood had aan dat water. Klinkt raar misschien, maar toch is het dat wat ik voelde… De eerste meters gingen goed. In mezelf had ik afgesproken dat ik 20 lengtes schoolslag ging zwemmen, gevolgd door 20 lengtes crawl. Om met het eerste te beginnen, ging het goed. Schoolslag is voor de meeste zwemmers de ‘basis’ slag. Voor mij is het meer de ‘vertrouwelijkste’ slag. Dus waarin ik redelijk wat lengtes aankan, en ook kan van genieten in het water. Wat ook goed deed aan die schoolslag, was dat mijn spieren er zo goed als geen last van hadden. Dat was anders bij de crawl… En ja, dat was andere koek. Na 50m begon ik last te krijgen van de ademhaling. Ik kon dus minder slagen doen per keer te moeten komen ademen. Qua spieren en pijn daarbij had ik veel minder last dan de ademhaling. Dit komt denk ik door, dat ik veel gesport had tijdens de lockdown(s). En het laatste over die ademhaling, dat is gewoon terug opbouwen. Zoals gezegd, heb ik na die meters schoolslag en crawl het gelaten zoals het was. Goede eerste training.

Tot zover de training zelf. Het voelde goed, en door de goede begeleiding van Leuven Aquatics en Parantee, zal ik er hopelijk snel bovenop zijn. Tot zover deze blog post.

Tot de volgende,

IMG_5899

swimming-small

Zwemjaar 2019-2020, wat een seizoen, maar wat nu nog?

Corona heeft ons allemaal door elkaar geschut, dat weet iedereen. Maar hoe gaat de zomer dan worden, of toch voor mij? Ik lig het even toe…

De zomer gaat van start en daarbij horen grote evenementen bij. Die weten we al dat die niet zomaar meer doorgaan. Ik had zelf niet echt iets in mijn agenda staan voor evenementen. Eerst dacht ik even om een triatlon mee te doen, maar dat was al snel van de baan. Ergens hoopte ik op sneller te kunnen zwemmen. Maar goed, vanaf 1 juli kan ik terug zwemmen.

Om toch voor te breiden voor komend zwemseizoen heb ik de voorbije weken wel een beetje kunnen zwemmen, bij mij thuis dan. Dit kon ik niet direct doen, dus pas tegen het einde van mei. Wat ik wel kon doen, is spier en rekoefeningen. Het was niet alleen nuttig om te doen, maar soms ook leuk. En het gaf ook wel wat resultaat.

Terug naar de Corona-periode. Heb ik dan echt niet veel kunnen doen? Nee, maar door dat ik in de voorziening vast zat, had ik wel een mooie team rond mij. En nee, dan heb ik het niet over de begeleiding alleen, maar ook over een team van sporters die ook heel goed gemotiveerd waren om toch nog wat te sporten.
Iedereen deed spontaan aan sporten, dan bedoel ik samen lopen, samen voetballen enzovoort. Ook konden we beter erover praten. Zo heb ik het over tips aan elkaar geven in sport, om het beter te doen. Dat maakt dat we minder makkelijker opgaven in onze sport, en elkaar motiveerde.

Nu de bubbels wat groter worden, kunnen we makkelijker afspreken om samen te sporten. Afspreken in het algemeen trouwens. Want dat is iets wat we toch misten in tijden als deze. Vriendschap is zo belangrijk, en ik vergeet het team niet.

Een maandje later…

Dit schreef ik een maandje geleden. En er is veel veranderd. De bubbels worden weer kleiner, en dat doet iets met een persoon. Vooral voor een sporter. Je kan nog steeds buiten gaan voor beweging, maar zoals gezegd zijn de bubbels weer kleiner, daardoor enkel bubbel van vijf?!?

Zoals de titel “Zwemseizoen wat nu?”, heb ik het graag nog is over het zwemseizoen. De wedstrijden en training zijn stop gezet. En dit tot eind oktober (op het moment van schrijven). Gelukkig hebben we een kei leuke trainster (Tessa) die graag wel eens iets organiseert. Daardoor kunnen we soms samen komen om samen met ons team te gaan trainen. Wij (ons team maar ook begeleiding) genieten ervan, terwijl het ook wel echt een training is. Zoals gezegd, het blijft een heel ander sportjaar als anders.

Viola dit was het voor nu. Tot een volgend bericht.

Groetjes, Elias

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics Virtual Games: Mijn ervaring achteraf

Voor het eerste bericht van de Virtuele spelen verwijs ik je graag naar deze pagina.

Het was mij wat. Helemaal anders dan verwacht, maar toch kan ik je vertellen dat ik mij super hard geamuseerd heb samen met ons Team. Over ons Apojo-team maak ik later nog wel eens een bericht, want dat is ook niet zomaar in één twee drie uitgelegd.

Toen ik vorige week las op sociale media dat er Virtuele Spelen gingen georganiseerde, had ik gemengde gevoelens, en om eerlijk te zijn had ik er weinig zin in. Je kan de sfeer toch niet zomaar vervangen door thuis alles zelf te doen (of in je eigen club, team,…).
Mijn omgeving had er duidelijk meer zin in. Op Facebook werd ik al erover aangesproken, ook van het team uit kreeg ik berichtjes zoal “Allé Elias, dat is toch echt iets voor jou, je moet dat doen!”.
Na een nachtje erover nadenken, had ik er eigenlijk wel zin in. Oké, het is anders, maar toch is het leuk om een nieuwe ervaring aan te gaan, in deze moeilijke Covid-19 tijden.
En zo gingen de Virtuele Special Olympics 2020 van start…

Het begon met een openingsceremonie die natuurlijk helemaal anders was dan normaal. Al moet ik er wel bij zeggen, dat we met team Apojo de laatste jaren ook niet naar dat onderdeel gegaan zijn van de ‘Specials’ (zo noemen wij Special Olympics in ons team) . Omdat we de volgende dag meestal vroeg op moeten, en omdat die ceremonie soms lang kan duren.
We keken de openingsceremonie samen met onze atleten die samen met mij de virtuele spelen gingen doen op de computer, want die werd uitgezonden op Facebook (een foto hieronder bewijst dat)

 De virtuele spelen; de openingsceremonie samen kijken op computer… LIVE…

Ik moet wel zeggen, dat het in het begin allemaal wat onduidelijk was over hoe het moest, maar in de livestream werd het al wat duidelijker. Dit heb ik al uitgelegd in vorig bericht.
Na de ceremonie waren we klaar om er aan te beginnen. We besloten om eerst wat materiaal te verzamelen en ons te organiseren voordat we gingen beginnen aan de uitdagingen zelf. Iedereen had er zin in, en waren gemotiveerd om het samen te doen tot het einde.

In de namiddag begonnen we eraan. De eerste discipline die we dachten te doen was Atletiek, en dan voornamelijk het lopen en wandelen. Voor de sportievere atleten was het 2km lopen, en voor de sporters die het wat rustiger wilden doen, die konden dan 2km wandelen. Voor ieder wat wils dus. Dat staat in het algemeen centraal in Special Olympics “sporten elk op zijn niveau”, wat nu dus niet anders was.
Al mogen we niet vergeten dat we ons moesten houden aan Corona-regels en instructies van de voorziening om de uitdagingen te volbrengen. Voor het lopen en wandelen wou dat zeggen, dat we 1,5m uit elkaar moesten blijven, en ook enkel buiten mochten met begeleiding (die ook mondmasker moesten dragen). Gelukkig was dat geen probleem en konden we op ons eigen tempo de eerste uitdagingen vlotjes te volbrengen.
De rest van de dag, hebben we het rustig aan gedaan, en vooral genoten van de rust s’ avonds (wat we anders ook zouden doen in onze verblijf tijdens de ‘gewone’ spelen).

Dag 2 begon wel anders. We hadden nog maar één onderdeel gedaan, en we wilden er toch meer gedaan hebben op deze virtuele spelen. Vooraf hadden we wel al een keuze gemaakt met wat we dachten te doen van disciplines. Nadat we de dag ervoor ‘atletiek’ gedaan hadden, stonden er nog voetbal, racket-sporten en voor mij nog zwemmen omcirkeld op onze deelnemers-kaart.
Het eerste wat we deden was voetballen. Deze uitdaging hield in dat we penalty’s gingen trappen. Maar omdat we niet meteen naar een voetbalveld konden gaan, en we ook weer niet zomaar buiten mochten, deden we dit op een muur in het binnen tuintje van onze gebouwen. Met dit onderdeel was iedereen dol gelukkig. Neem nu bijvoorbeeld onze ‘Special Devil’ Wesley. Eenmaal je die titel hebt, dan kan je niet anders dan uitkijken naar dit onderdeel. Ieder van ons trapte dus een paar keer op doel, wat dus bij ons gewoon de muur was. Nogmaals: het gaat niet over hoe perfect het allemaal is, maar het al doen is al veel voor sommige.

Na het voetballen deden we racket-sporten. Dit leek heel simpel te doen, maar toch heb ik de heel de voorziening af gelopen voor het materiaal te vinden. Een racket en een tennisbal, was blijkbaar niet direct te vinden. Toch ergens ver in een bak verstopte iemand een soort racket en een balletje. Het was geen tennisracket en tennisballetje, maar toch konden we al verder. Ik moet zeggen, het was toch nog moeilijker dan ik zelf had verwacht.
Daarna was het tijd voor mij om iets te doen voor mijn discipline… zwemmen…
De uitdagingen bij dat onderdeel waren 30 seconden in plank houding te blijven hangen, en dan een soort van crawl zwemmen op het droge. Dat planken ging nog goed, maar die crawl zwemmen op het droge, dat was nogal een raar beeld. Maar goed, het gaat om het plezier en dat was het wel.

Na alle sporten was het voor mij nog niet gedaan. Tijdens elke uitdaging, stond ik klaar met camera om alles vast te leggen. Dan hebben we achteraf een mooi beeld met hoe het allemaal was. Maar dat wilt ook zeggen, dat ik nog wel wat computer werk had om alles mooi achter elkaar te zetten, en dus mooi filmpjes te maken. En daarmee wil ik dit blog bericht ook mee afsluiten.
Bedankt voor de steun, het plezier, en hopelijk tot volgend jaar met de ‘gewone’ spelen.

Groetjes,
Elias

 

Foto’s en video’s:

 

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics 2020: Virtual Games..?


Intro

Ik weet dat het wat kort dag is, maar we (verschillende clubs en organisaties) kregen gisteren pas de volledige info over de Special Olympics 2020.
We leven nog steeds in het COVID-19 tijden, en dus zullen ze vanuit de Special Olympics organisatie wel echt balen. Toch vinden ze (en terecht), dat ze iets moeten doen.
Ze presenteren de Special Olympics Virtual Games 2020.

Wat is het?

Zoals zullen al we door hadden, gaat het om virtuele spelen. We komen niet samen met de duizend andere deelnemers ergens in een (groot-)stad (wat nu Antwerpen zou geweest zijn).
Iedereen doet het op zijn manier en eigen tempo. Alleen (of onder begeleiding), of in groep (wat ik ga doen).
Alles draait en leeft op de Sociale kanalen van Special Olympics Belgium. Vanuit je eigen tuin, jou kamer, jou voorziening of club. Het kan overal als je maar rekening houd met de 1,5 meter afstand.

Hoe werkt het?

Er zijn 5 verschillende disciplines:

  • Atletiek
  • Wielrennen
  • Racket Sporten
  • Voetbal
  • Zwemmen

Deze hebben elk hun uitdagingen. Ze worden duidelijk uitgelegd op de sociale media van eerder benoemde pagina’s. Het zijn er steeds 2, die je perfect thuis kan doen.
Ook is het aangepast aan iedere zijn kunnen. Kan je 5km lopen? Of liever 2km wandelen? Voor ieder wat wils, en volgens hun eigen kunnen.

Tijdens het uitvoeren van deze opdrachten kan je dan foto’s en video’s nemen, en die dan posten op de sociale kanalen.

Ik zal samen met Team Apojo (actief), de virtuele spelen 2020 meedoen.
Jullie horen het nog wel…


Sportieve Groeten,
Elias

logo

Sporten tijdens Corona

Hallo volgers,

Misschien zijn we vrij laat met dit bericht, en hebben we er nog niet over begonnen, maar ook wij (als G-Sporters) ondergaan de Corona-crisis…

De regering:

Iedereen heeft last van COVID-19 (beter bekend als het Corona-virus), en wij dus ook. In dit bericht, zullen we jullie vertellen wat Sander en ik doen tijdens deze moeilijke periode.
De regering, doet er alles aan om het zo aangenaam mogelijk te maken voor mensen die toch kunnen bewegen. Dat klinkt misschien wat raar, maar bewegen is nog steeds heel belangrijk voor de bevolking, dus niet alleen voor (top-)sporters.
Ze (de regering) maken het niet allemaal zo duidelijk of gemakkelijk door te zeggen dat je maar met twee buiten mag. Dit om te wandelen, te lopen of te fietsen, én bijkomend dat dit enkel in de buurt van je woonplaats mag. Je moet ook begrijpen, dat als je aan die voorwaarden voldoet, dat je wel dagelijks dit mag doen. Het is dus niet zo, dat je maar paar dagen in de week buiten mag.
Nu hoor ik jullie denken, er heeft toch een politicus gezegd “Blijf in uw kot”. Deze uitspraak heeft in het nieuws meermaals aanbod gekomen, maar toch is het niet dat je thuis moet blijven om alleen te gaan sporten. Ga gewoon naar buiten, om een toertje te gaan lopen of fietsten. Dit enkel als je in de buurt blijft.

Dit waren de richtlijnen van de regering. Maar hoe kan je dan sporten en jezelf in beweging te houden?

Wat nu met ons?

Zoals ik al zei, er zijn nog mogelijkheden die wel mogen, en waar je veel aan kan hebben. Eerst wil ik nog zeggen, dit bericht is geschreven door een zwemmer en een Cycling-atleet, dus je kan zelf ook nadenken in wat je nodig hebt van training, maar met onze tips kan je wel al een stukje verder.

De mensen denken dat je enkel buiten mag om te lopen, te fietsen, of te wandelen voor aan sport te doen. Dat is ook zo, maar voor sporters is dat niet allemaal het belangrijkste. Lopen en fietsen, is goed voor de conditie, maar bijvoorbeeld voor mij als zwemmer, is dat niet het enige. Want nu het zwembad dicht is, en ik dus niet al mijn spieren kan trainen, doe ik ook andere oefeningen om die warm en soepel te houden. Denk hier dan aan bijvoorbeeld aan sit-ups, pompen of andere rek- en spieroefeningen. Je moet wel oppassen met die oefeningen zonder de juiste structuur te doen. Anders gaan jou spieren net meer pijn doen, dan juist versterkt worden.

Ik had daarnet nog aangehaald dat het zwembad natuurlijk gesloten is, en dat ik dus niet kan gaan zwemmen. Gelukkig is er een duidelijke richtlijn om te blijven bewegen. Wat moet je dan doen? Wel, ik ga lopen paar keer per week, en fietsen op een home-trainer, daarbij komend nog spier- en rekoefeningen. Dit geeft mij (voorlopig) genoeg voldoeningen en kracht.
Al weet ik ook, dat het voor iedereen niet altijd gemakkelijk is, maar we moeten hier samen door. Kijk hier de motivatie video’s van Sander en mezelf.
#Samensterk

Sander – #SamenSterk

Groeten,
Het G-SportSE team

Elias – #SamenSterk
swimming-small

Wedstrijdniveau? Hoe voelt dat?

Hallo Elias hier,

De kalender zit goed vol. Volgende week starten we met ‘zwemweekends’. Dat wilt zeggen dat we dan zaterdagen twee trainingen hebben, en dan zondag wedstrijd of open training…

Ik begin het wel te voelen, het zijn soms (zware) trainingen. Vooral de zwemmomenten. Daarbij komt nog eens de Special Olympics achter de hoek kijken. Zoals ik al zei, ik begin het te voelen. Pas op he, het is allemaal heel leuk, en soms verzet het je gedachten. Dat is iets wat sporters meemaken, soms krijgen we stress door alle activiteiten die er zijn. Voor mij helpt het echt om te blijven bewegen. Je kan beter s’morgens of in de voormiddag zwemmen, maar je slaap ervoor laten is ook niet echt slim. Iedereen zijn manier van trainen. Je moet het zelf aanvoelen.

Ook heb ik ondertussen wat kleine blessures gehad. Niets echt ernstig hoor. Dit is spijtig genoeg ook een deel van de sport. Je kan steeds iets voor hebben, even rusten is dan de boodschap. Bij mij geeft mijn lichaam dat zo aan, en dan rust ik een weekje, en dan kan ik er weer tegen…

Om maar te zeggen, dat je niet het hele jaar steeds goed kan presteren. De titel van deze blogpost, is een lastige vraag… hoe voelt wedstrijd ritme? Wel, ik zou zeggen ga je doelen achterna, maar luister vooral naar je lichaam. Je moet niet altijd presteren, maar je moet ook genieten!

Tot de volgende,

Elias

swimming-small

Zwemmeeting Lummen 2020

Dag volgers,

Voorbije weekend was er weer een zwemmeeting, of met een lange titel: Parantee Zwemcriterium Avali Lummen 2020… Een hele boterham om maar kort te zeggen een zwemwedstrijd in Lummen

Ons team had er een paar dagen op voorrand veel zin in, al op de wedstrijddag zelf waren er een spijtig genoeg een paar zieken. Gelukkig hadden waren we toch klaar voor een namiddag plezier en hopelijk mooie tijden…

Het was een goede organisatie daar in Lummen. De wedstrijd ging normaal langer duren als normaal, omdat er maar vijf banen gelegd waren. Wat bij andere wedstrijden zes of zeven is (of soms zelfs acht). Maar dan had ik wel even een ‘auti’-momentje. Want ze riepen heel duidelijk af voordat de wedstrijd begon “de wedstrijden starten stipt om 13u”… nu kunnen jullie al wel raden, wat er gaat gebeuren. En ja, inderdaad, de eerste doken erin om 12u58. Dat kon ik even niet begrijpen, en ik heb het gezegd tegen de kamprechter (de scheidsrechter van het zwembad). Hij moest er een beetje mee lachen. Begrijp mij niet verkeerd hoor, ik was er ook mee aan het lachen. Ik meende dit natuurlijk niet…

Rugslag?:
Vandaag stond er ook 50 meter rugslag op het programma voor mij. Iets waar ik al een jaar niks meer heb voor gedaan. Ik had vooral bang voor het keren en het aankomen. Dit is eigenlijk het moeilijkste van de rugslag, of toch voor mij. Gelukkig heb ik dit goed geoefend in het zwembad van Aarschot in de week. Al heb ik daar wel een trucje voor in Aarschot. Want het zwembad daar is in het plafond exact hetzelfde ‘gegraveerd’ dan het zwembad zelf. Dus voor het keren bij rug kan je heel goed inschatten waar het zwembad stopt door naar boven te kijken.
Maar goed de rugslag… Beetje bang ervoor, maar achteraf was het heel goed gelukt…

De andere nummers:
Natuurlijk was rugslag niet het enige dat ik heb gedaan op de zwemcriterium van Lummen. De andere nummers waren de 50 meter vrije slag en de 100 meter vrije slag, maar die deed ik al langer. Al wou ik bij de 50 meter vrije slag nog eens graag onder de 30 seconden. Iets wat eigenlijk ook al even geleden is…

De rest van het team had zoals ik al aangaf er ook wel echt zin in. Ondanks het kleine zwembad, en de weinige plaats in het zwembad zelf.

Ook de resultaten waren de moeite. Zowel de 50m vrije slag alsook de 100m vrije slag. Waarbij de 50m vrije slag (weer) onder de 30 sec dook. Dat gaf mij een super goed gevoel.
Verder deed ik ook zoals al eerder vermeld de 50m rugslag. Deze was nog niet zo super, maar het komt goed tegen het einde van het seizoen. Even de resultaten op een rijtje:

50 meter rugslag 42.12
50 meter Vrije Slag 29.38
100 meter vrije slag 1:08.48

Over doelen en verder progressie hoor je later meer…

Dat was het voor nu.
Tot de volgende,
Groetjes Elias

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics 2020: Blog #2

Hallo Elias hier,

Vandaag wat meer nieuws over de Special Olympics van 2020 te Antwerpen. Na een inleiding van een paar maanden geleden, volgt hier blog nummer twee…

Inleiding:

Jullie weten ondertussen wat er komt te gebeuren tijdens dat ene weekend in mei, namelijk de Special Olympics in Antwerpen. Hoe het daar in zijn werk gaat, kan je weer een vlog volgen op YouTube tijdens dat weekend (je kan jezelf al abonneren op ons YouTube kanaal), zoals vorig jaar.
Terug over de spelen van 2020…
Het was al wel duidelijk dat ik nu ga zwemmen en geen triatlon meer ga doen. Een aanpassing maar ik heb er evenveel zin in.

Voorbereiding neemt stappen:

In het vorige blog bericht, schreef ik over hoe de voorbereidingen zullen gaan. Dus om de week zwemmen op lopen (moest dat nog niet gelezen hebben verwijs ik je graag door naar blog #1).
Zo gaat het dus al een paar maanden, en eigenlijk valt het beter mee dan ik dacht. De jongens en meisjes van ons team (Team Apojo), zijn super gemotiveerd en hebben er duidelijk zin in.

De looptrainingen is wel een beetje veranderd tegenover wat ik schreef in de vorige blog. Ikzelf zal niet vaak meer meelopen met de groep, omdat het voor mij beter op een ander moment past volgens mijn trainingsschema. Al probeer ik er wel bij te zijn, om zo mee het groepsgevoel te krijgen. Want dat mis ik soms wel een beetje, dat is nu eenmaal het spijtige als je alleen traint. Maar vooral ze zien evolueren geeft mij ook extra motivatie om het vaker samen te doen…

Het zwemmen gaat voor mij persoonlijk goed, al zal ik nog wel wat seconden moeten trainen om een mooie prestatie af te leveren in mei. Maar daar wil ik het niet over hebben, want er komen nog zwemwedstrijden aan in de competitie om daaraan te werken…
Ik focus mij nu op het begeleiden van de triatleten in het zwem-onderdeel. Vorig jaar na hun zwemnummer voor de triatlon kwam Sara naar mij (iemand van ons team) en die zei tegen haar ouders “Ja, het ging goed mama, Elias heeft mij leren duiken, en dat was zo handig voor sneller te beginnen”, daarvoor doe je het toch, niet?
Zoals ik al zei, de motivatie is er echt wel. Iedereen doet wat hij kan, en binnen een paar maanden zullen ze er staan. Vooral door hun inzet, en doorzettings- vermogen. En als ik daarbij kan helpen doe ik dat graag…

Zo, dat was het, tot de volgende blog;
Groetjes Elias

ps: als je nog eens de video’s van vorig jaar wilt zien op de Special Olympics, verwijs ik je graag naar ons YouTube-kanaal, en geniet er nog maar eens van 🙂