swimming-small

Wedstrijdniveau? Hoe voelt dat?

Hallo Elias hier,

De kalender zit goed vol. Volgende week starten we met ‘zwemweekends’. Dat wilt zeggen dat we dan zaterdagen twee trainingen hebben, en dan zondag wedstrijd of open training…

Ik begin het wel te voelen, het zijn soms (zware) trainingen. Vooral de zwemmomenten. Daarbij komt nog eens de Special Olympics achter de hoek kijken. Zoals ik al zei, ik begin het te voelen. Pas op he, het is allemaal heel leuk, en soms verzet het je gedachten. Dat is iets wat sporters meemaken, soms krijgen we stress door alle activiteiten die er zijn. Voor mij helpt het echt om te blijven bewegen. Je kan beter s’morgens of in de voormiddag zwemmen, maar je slaap ervoor laten is ook niet echt slim. Iedereen zijn manier van trainen. Je moet het zelf aanvoelen.

Ook heb ik ondertussen wat kleine blessures gehad. Niets echt ernstig hoor. Dit is spijtig genoeg ook een deel van de sport. Je kan steeds iets voor hebben, even rusten is dan de boodschap. Bij mij geeft mijn lichaam dat zo aan, en dan rust ik een weekje, en dan kan ik er weer tegen…

Om maar te zeggen, dat je niet het hele jaar steeds goed kan presteren. De titel van deze blogpost, is een lastige vraag… hoe voelt wedstrijd ritme? Wel, ik zou zeggen ga je doelen achterna, maar luister vooral naar je lichaam. Je moet niet altijd presteren, maar je moet ook genieten!

Tot de volgende,

Elias

swimming-small

Zwemmeeting Lummen 2020

Dag volgers,

Voorbije weekend was er weer een zwemmeeting, of met een lange titel: Parantee Zwemcriterium Avali Lummen 2020… Een hele boterham om maar kort te zeggen een zwemwedstrijd in Lummen

Ons team had er een paar dagen op voorrand veel zin in, al op de wedstrijddag zelf waren er een spijtig genoeg een paar zieken. Gelukkig hadden waren we toch klaar voor een namiddag plezier en hopelijk mooie tijden…

Het was een goede organisatie daar in Lummen. De wedstrijd ging normaal langer duren als normaal, omdat er maar vijf banen gelegd waren. Wat bij andere wedstrijden zes of zeven is (of soms zelfs acht). Maar dan had ik wel even een ‘auti’-momentje. Want ze riepen heel duidelijk af voordat de wedstrijd begon “de wedstrijden starten stipt om 13u”… nu kunnen jullie al wel raden, wat er gaat gebeuren. En ja, inderdaad, de eerste doken erin om 12u58. Dat kon ik even niet begrijpen, en ik heb het gezegd tegen de kamprechter (de scheidsrechter van het zwembad). Hij moest er een beetje mee lachen. Begrijp mij niet verkeerd hoor, ik was er ook mee aan het lachen. Ik meende dit natuurlijk niet…

Rugslag?:
Vandaag stond er ook 50 meter rugslag op het programma voor mij. Iets waar ik al een jaar niks meer heb voor gedaan. Ik had vooral bang voor het keren en het aankomen. Dit is eigenlijk het moeilijkste van de rugslag, of toch voor mij. Gelukkig heb ik dit goed geoefend in het zwembad van Aarschot in de week. Al heb ik daar wel een trucje voor in Aarschot. Want het zwembad daar is in het plafond exact hetzelfde ‘gegraveerd’ dan het zwembad zelf. Dus voor het keren bij rug kan je heel goed inschatten waar het zwembad stopt door naar boven te kijken.
Maar goed de rugslag… Beetje bang ervoor, maar achteraf was het heel goed gelukt…

De andere nummers:
Natuurlijk was rugslag niet het enige dat ik heb gedaan op de zwemcriterium van Lummen. De andere nummers waren de 50 meter vrije slag en de 100 meter vrije slag, maar die deed ik al langer. Al wou ik bij de 50 meter vrije slag nog eens graag onder de 30 seconden. Iets wat eigenlijk ook al even geleden is…

De rest van het team had zoals ik al aangaf er ook wel echt zin in. Ondanks het kleine zwembad, en de weinige plaats in het zwembad zelf.

Ook de resultaten waren de moeite. Zowel de 50m vrije slag alsook de 100m vrije slag. Waarbij de 50m vrije slag (weer) onder de 30 sec dook. Dat gaf mij een super goed gevoel.
Verder deed ik ook zoals al eerder vermeld de 50m rugslag. Deze was nog niet zo super, maar het komt goed tegen het einde van het seizoen. Even de resultaten op een rijtje:

50 meter rugslag 42.12
50 meter Vrije Slag 29.38
100 meter vrije slag 1:08.48

Over doelen en verder progressie hoor je later meer…

Dat was het voor nu.
Tot de volgende,
Groetjes Elias

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics 2020: Blog #2

Hallo Elias hier,

Vandaag wat meer nieuws over de Special Olympics van 2020 te Antwerpen. Na een inleiding van een paar maanden geleden, volgt hier blog nummer twee…

Inleiding:

Jullie weten ondertussen wat er komt te gebeuren tijdens dat ene weekend in mei, namelijk de Special Olympics in Antwerpen. Hoe het daar in zijn werk gaat, kan je weer een vlog volgen op YouTube tijdens dat weekend (je kan jezelf al abonneren op ons YouTube kanaal), zoals vorig jaar.
Terug over de spelen van 2020…
Het was al wel duidelijk dat ik nu ga zwemmen en geen triatlon meer ga doen. Een aanpassing maar ik heb er evenveel zin in.

Voorbereiding neemt stappen:

In het vorige blog bericht, schreef ik over hoe de voorbereidingen zullen gaan. Dus om de week zwemmen op lopen (moest dat nog niet gelezen hebben verwijs ik je graag door naar blog #1).
Zo gaat het dus al een paar maanden, en eigenlijk valt het beter mee dan ik dacht. De jongens en meisjes van ons team (Team Apojo), zijn super gemotiveerd en hebben er duidelijk zin in.

De looptrainingen is wel een beetje veranderd tegenover wat ik schreef in de vorige blog. Ikzelf zal niet vaak meer meelopen met de groep, omdat het voor mij beter op een ander moment past volgens mijn trainingsschema. Al probeer ik er wel bij te zijn, om zo mee het groepsgevoel te krijgen. Want dat mis ik soms wel een beetje, dat is nu eenmaal het spijtige als je alleen traint. Maar vooral ze zien evolueren geeft mij ook extra motivatie om het vaker samen te doen…

Het zwemmen gaat voor mij persoonlijk goed, al zal ik nog wel wat seconden moeten trainen om een mooie prestatie af te leveren in mei. Maar daar wil ik het niet over hebben, want er komen nog zwemwedstrijden aan in de competitie om daaraan te werken…
Ik focus mij nu op het begeleiden van de triatleten in het zwem-onderdeel. Vorig jaar na hun zwemnummer voor de triatlon kwam Sara naar mij (iemand van ons team) en die zei tegen haar ouders “Ja, het ging goed mama, Elias heeft mij leren duiken, en dat was zo handig voor sneller te beginnen”, daarvoor doe je het toch, niet?
Zoals ik al zei, de motivatie is er echt wel. Iedereen doet wat hij kan, en binnen een paar maanden zullen ze er staan. Vooral door hun inzet, en doorzettings- vermogen. En als ik daarbij kan helpen doe ik dat graag…

Zo, dat was het, tot de volgende blog;
Groetjes Elias

ps: als je nog eens de video’s van vorig jaar wilt zien op de Special Olympics, verwijs ik je graag naar ons YouTube-kanaal, en geniet er nog maar eens van 🙂

cropped-g-sportse-logo-v2.png

G-SportSE in 2020

Dag volgers,

Eerst en vooral een schitterend maar in het bijzonder een sportief 2020! Jullie kunnen nu al een jaar en half van de berichten van Sander en mezelf volgen, en dit blijven we graag doen. We geven onze doelen vrij, onze ervaring, onze levensstijl.

Maar we krijgen ook mooie vragen en berichten van jullie binnen. Waar we graag jullie op antwoorden.

In 2020, gaan we nog beetje verder. We zouden graag onze trainingen ook delen met jullie. Ook de sociale media zal meer gebruikt worden. Sander zal het sociale en het contact coördineren. Dus graag jullie meningen en ideeën, zodat we weer meer kunnen delen wat jullie vinden.

De website zal ook extra features krijgen, denk dan aan een agenda, of een eigen ‘doelen’ pagina. Ik (Elias) zal deze taak op mij nemen, voor al het website gebeuren. Hierbij hoor ik ook graag jullie meningen of bedenkingen. Maar…

Het doel blijft hetzelfde, G-Sport kennis doorgeven door middel van ervaring en gebeurtenissen. G-SportSE, is een mooi project, en staat open voor al jullie ideeën en vragen.

Een prettig nieuwjaar, en blijf alles volgen via de website (www.g-sportse.be). Of praat mee op de sociale media met de ‘hashtag’ #gsportse

Sportieve groeten,

Het G-SportSE-Team

swimming-small

Wedstrijden in vol tempo voor Elias

Dag volgers,

Het is druk voor mij. Trainingen en wedstrijden volgen zich snel op. Over dat laatste wil ik het wel hebben…

Vorige jaren waren er ook drukke maanden, bijvoorbeeld maart, mei. Maar dat het nu dit jaar nog een drukke laatste maanden zijn, dat had ik nooit gedacht. Begrijp mij niet verkeerd, ik vind het super, maar het is soms nogal druk.

Gelukkig is er een heel team achter mij, voor de drukte gezellig en leuk te houden. Bijvoorbeeld de sfeer tijdens de wedstrijden, die is zo leuk en gezellig. Daarom doe je het. Je wilt steeds van een wedstrijd het beste maken qua prestaties. Maar toch als er een leuke sfeer hangt, dan geeft dat extra motivatie om nóg beter te zwemmen.

De voorbije wedstrijden gingen de tijden niet slecht voor mij, maar niet alleen van mij maar ook van ons team “Laqua”. Ik mag echt mijn ‘pollekes’ kussen met dat team. Want we zien elkaar dus meer in het weekend door de wedstrijden op zondag. Al hebben we natuurlijk ook elke week training op zaterdag.

Dat team is echt belangrijk voor mij. We proberen ook wat extra activiteiten te doen. Samen naar de film, of samen naar pretpark. Daar genieten we met volle teug van, én is goed voor de ‘team-building’.

Komend weekend, is er de laatste wedstrijd van 2019. En die zal doorgaan in Gent! We gaan met heel het team, en ik weet dat iedereen het goed gaat doen…

Ik houd jullie op de hoogte.

Tot de volgende, Elias

logo-special-olympics-belgium

Special Olympics 2020: de eerste stappen

Dag volgers,
Het zwemseizoen is volop aan de gang. Jullie zagen al verslagjes van zwemwedstrijden, en van de Open trainingen (Paralympics-trainingen), maar je zou bijna vergeten dat ik volgend jaar ook weer zal deelnemen aan de Special Olympics.

Deze gaan door in Antwerpen tijden het Hemelvaartweekend 21, 21 en 23 mei. Ik ga nu nog niet te veel in detail over de locaties en verloop van de dagen, want dat is toch niet duidelijk, zal voor rond februari of maart zijn. Vandaag focus ik op de eerste stappen, zoals de titel van deze blog.

Nu is het begin november, en de trainingen staan (gestructureerd) op de agenda. Begrijp mij nu niet verkeerd, ze zijn al gestart hoor. De structuur is simpel, waardoor het voor iedereen makkelijk te onthouden is. Eerst nog even zeggen, dat we de groep in twee verdelen voor de Special Olympics. We hebben dus twee soorten atleten bij Team Apojo: Atletiek en Triatlon. Bij de training worden dus deze groepen gesplitst. Voor de atletiek groep is het vrij duidelijk, elke week loop- en estafetteoefeningen. Terwijl het voor de triatlon wat meer is dan alleen lopen. De Triatleten gaan om de week zwemmen en lopen, en dit heel de koudere maanden lang (november, december, januari, februari), om vanaf dan meer te lopen en ook te fietsen.

Mijn verhaal is wat anders, maar toch ben ik toch beetje ‘part of the team’. Ik zal bij de Special Olympics in Antwerpen deelnemen als atleet van Team Apojo, maar geen triatleet zijn of atletieker zijn. Dit jaar ga ik enkel zwemmen. Dit in voorbereiding voor eventuele deelname aan World Games in 2023 te Berlijn.

Dus we zijn gestart, en nu is het trainen, trainen maar vooral genieten van de momenten met het hele team.
Ik zal wel om de zoveel tijd, nog een blog verslagje schrijven over de verdere ontwikkelingen in dit mooie traject.

Zo, dit was het.
Groetjes,
Elias

g-sportse-logo-v2

G-SportSE gaat … weer naar Gent

Hallo volgers,

We zijn nog eens op pad met zen tweeën, Sander en ik dus. Sander moest een attest en wat onderzoeken laten doen voor zijn kwalificatie van het G-Wielrennen. En als ik Sander kan helpen om mee te gaan, dan doe ik dat graag. Dus samen op pad in Gent.

We vertrokken in de voormiddag in Leuven met de trein. Verse croissantjes, en een warme koffie maakt al veel goed, voor het uur van vertrek.

De trein bracht ons via Brussel naar Gent, om daar tram lijn 4 te nemen richting UZ-Gent. Waar de croissants dienst hadden voor ons ontbijt, namen we een broodje uit de cafetaria voor onze lunch.

Zowel Sander als ik waren nog nooit in het UZ geweest, dus het was even zoeken. Want ze werken hier met ‘routes’, en niet met pijlen zoals in Gasthuisberg. Gelukkig hadden ze ons een kaartje gegeven, waar elk gebouw een andere kleur geven, wat dus handig was voor Sander. Al bleef het wel zoeken soms.

Eenmaal op de juiste dienst en ons aangemeld hadden, zag Sander daar nog een andere vrouw zitten. Ik kende ze niet, maar natuurlijk het G-Wielrennen is niet zo een groot wereldje. Voor mij was het ook leuk om eens andere sporters te ontmoeten. Ik heb wel veel moeten wachten, maar ik wou dit graag doen, want dat is ook een onderdeel van onze vriendschap.

Na het eerste onderzoek, gingen we terug naar beneden om dan naar het tweede onderzoek te gaan. En daar was het een beetje mis gelopen, maar goed, het belangrijkste is dat we (zoals al eerder vermeld) het samen deden. Het was ook maar een klein misverstand.

Sander had gemixte gevoelens achter de onderzoeken, maar goed, het was een leuke dag. Na een hele lange dag wachten, en wachten, terug naar huis met de trein, en de dag was om.

Bedankt Sander dat ik erbij mocht zijn.
Zo tot ver ons dagje.

favion-g-sportse-w-background

24 uren loop 2019

Dag Volgers,

Vandaag maken wij van Apojo mee waar de (meeste) studenten van Leuven al een paar weken of maanden naar uit hebben gekeken. Want het is de 24 uren loop. Dat is een sport evenement van vele studenten verenigingen, waar het (zoals de naam al zegt) 24 uur gelopen wordt tegen elkaar.

Mij mogen ook meedoen, als ‘Specials’. Dat is een heel goed concept, waarin vele verschillende voorzieningen of G-clubs samenwerken om ook dus de 24 uren vol te krijgen. Ze wisselen elkaar af.

G-SportSE, gaat mee met team Apojo en wij nemen de avond uren op zich, dat wilt voor ons zeggen van 20u tot 21u. Team Apojo doet dit al wel wat jaren mee, dit vooral met de bewoners die ook de Special Olympics meedoen. Zodat ze een extra training hebben.

Terug naar het evenement… Het is in Leuven aan het Sportkot, op een geasfalteerde ‘ring’ die ongeveer 300meter lang is. Wat er ook super leuk aan is, is dat er ook heel veel studenten je staan aan te moedigen. Naar ons (Specials), roepen ze dan heel hard “Komaan Specials”. Helemaal anders dan dat ze naar andere verenigingen roepen. Bijvoorbeeld naar de groep van Bio-Ingenieurs, roepen ze “Hoeveel staan de ‘patatten’…”. Toffe sfeer dus.

Maar goed. Het was nu tijd om er aan re beginnen… We kwamen aan bij onze stand of zeg maar tent. Eigenlijk is dat heel attent om zo een tent te zetten met stoeltjes en een tafel. Wat het voor ons veel aangenamer is, met rolstoelen enzo. Wij liepen van 20u30-21u30 afwisselend. Ons team was heel gemotiveerd, en had er duidelijk zin in, dat zagen we ook aan de tijden. Wij deden een rondje (van zoals al gezegd 500 meter) tussen de 1’34 en de 2’30. Wat natuurlijk anders is dan de andere ‘verenigingen’, maar wij hadden een ander doel, en hebben ons geamuseerd, dus wij zeer tevreden. Daarna nog een wafel en sportdrank gekregen, iedereen blij, en vol plezier terug naar Apojo.

Bedankt aan het hele team, het was een super leuk evenement, en (waarschijnlijk) tot volgend jaar!

Uw G-SportSE verslagever,

Elias

favion-g-sportse-w-background

Elias ontdekt waterskiën

Dag volgers,
G-SportSE gaat vaak over dezelfde onderwerpen. Bij Sander is dat vooral wielrennen, en bij Elias is het zwemmen en Special Olympics. Toch wilden wij graag met G-SportSE ook andere sporten leren kennen, zodat onze volgers ook beetje een idee krijgen wat er allemaal van sporten bestaat. Vandaag gaan we het hebben over “Waterskiën”. Een sport wat mij ook aanspreekt, want het is heeft ook te maken met water en zwemmen.

Mijn verhaal en ervaring met waterskiën begon al een hele tijd geleden. Namelijk in 2003, op een vakantie in Italië bij het Garda meer, daar was ik met ons gezin op vakantie. We kwamen daar mensen tegen die we kende van ons dorp, en die gingen vaker naar het Garda meer om daar dan deze sport uit te oefenen. Ze deden dat met een boot, en daar dus een koord aan, om zo over het meer te ‘skiën’. Na een paar keer te kijken, wou ik als kind het toch zelf eens proberen, ik kon mezelf niet inhouden.

Waterskiën is niet zo simpel als het lijkt, het gaat toch vooral om kracht. In het Garda meer was ik te jong en niet zo krachtig om dat koord vast te kunnen houden. Dat moet je echt gewoon zijn. Verder is het ook heel technisch, waardoor je toch redelijk rap in het water ligt. En dan is maar één oplossing en dat is laten vallen, en zwemmen naar de kant (bij die vakantie was het dus zwemmen naar de boot). Daar in Italië, heb ik dus niet echt kunnen rechtstaan, maar toch had ik er veel plezier aan. Toen dacht ik al dat ik ooit nog eens zou willen proberen. Nooit meer aan gedacht, tot vorig weekend…

Terug naar vorig weekend. We waren naar Center Parcs geweest, en daar hebben we ons heel hard geamuseerd. Het hoogte punt van het weekend was het waterskiën. Iets wat de meeste van ons nog nooit gedaan hadden. We kregen eerst een uitleg over wat en hoe. We deden dit op het meer van het domein, en aan een zip-ride, dus niet met een boot. Al waren we door een kleine vertraging te laat voor de volledige uitleg. Maar omdat niet iedereen tegelijk kon skiën, had de instructeur nog even de tijd om het nog eens uit te leggen.

En daarna was het zo ver. We deden onze ski’s aan, en gingen naar het ‘lanceer-platform’. Het was voor ieder van ons wel echt spannend. Gelukkig gingen we niet als eerst, en dus konden we wat zien wat de andere deden. Goed, dus wij kijken, maar die eerste vielen direct in het water. Niet echt hoopgevend. Maar ja, we gaan het ook nu niet laten schieten, want de kans om te waterskiën dat gaat ons niet veel voordoen. Ignace, Hanna, Hannes, Ine en ik, gaven ons niet gewonnen. Die eerste drie, daar ging het nog goed (in het begin toch), maar voor Ine en mij, was het toch niet zo simpel. Daarbij komend dat ik nog steeds een lies- en schouderblessure heb, dus ik moest oppassen. En we gaven ons (Ine en ik) in een paar keer al gewonnen, al gingen de andere gewoon lekker door en tof dat ze het vonden. Ronde na ronde, gingen ze door, de fun zat er dik in.

Video volgt spoedig.

Zo dat was het.
Sportieve groetjes Elias

swimming-small

Eerste Open Training

Hallo,

Het zwemseizoen komt stilletjes aan op gang. We hebben een eerste wedstrijd gehad, we hebben al een training gehad, en dus is Leuven Aquatics klaar voor de volgende stap in ons zwemseizoen. Namelijk een Open Training van de Paralympics.

Voor onze eerste open training gingen we met een klein groepje van Leuven naar Gent (waar de training door ging). Ik dacht, dat we daar als is eens geweest was, maar blijkbaar zijn er meerdere zwembaden in Gent. Deze keer was het in het universitair-zwembad. Ideaal voor een Open Training.

Allemaal leuk, maar wat is een open training eigenlijk?
Wel… Deze trainingen staan los van onze ‘gewone’ trainingen. Deze worden zoals eerder vermeld georganiseerd door de Paralympics (Vooral voor jongens en meisjes met een fysieke beperking). Er is er ongeveer één training per maand gepland. Het is niet niks, want ons niveau (nationaal special olympics) is dat soms wel wat zwaar. Na twee uur is het wel gedaan, en voel je je meestal wel goed, doordat je zo veel leert. Want daar draait het wel om, om ons goed te trainen in een leuke gemixte groep.

De gemixte groep, dat vind ik zelf heel leuk. Je bent niet alleen met andere soorten beperking, maar ook samen met de andere uit onze competitie. Bijvoorbeeld samen met die van ZGeel trainen, waar je eigenlijk op wedstrijden ‘tegen’ elkaar zwemt. Leuk dus om in zo een gemixte groep te zitten, en zo werken we toch aan een leuke sfeer en mooie vriendschappen.

Maar goed, nu de training zelf nog…
Het was redelijk pittig op bepaalde momenten, maar weer zoals ik al eerder vermelde, het is super leuk om het samen met de groep te doen. De techniek oefeningen waren leuk, en bracht echt wel iets bij. En bij de oefening om onze benen te trainen, was ik na de tweede 100 meter, echt wel buiten adem. Ik ben zelfs uit het water gekropen, om dan even te gaan liggen. Op dat moment weet je dat het echt niet gewoon een training is, maar echt om er beter van te worden.

Voila, het verslag van onze eerste open training in Gent. Binnen paar weken terug open training, maar in Leuven. Hopelijk met meer jongens en meisjes.
Tot de volgende,
Groetjes Elias