09827e43-20ec-4c94-bfa6-788bffb57048

We gaan door met wedstrijden… Nu was het Vilvoorde

Hallo,
Hier ben ik nog maar eens met een wedstrijd verslag blog bericht. Ja, ik weet het, het gaat allemaal snel maar dat is soms niet slecht voor het wedstrijd ritme…
Voorbije weekend dus de competitiewedstrijd in Vilvoorde. Voor mij de tweede van het seizoen. Hoe dat die ging, lees je hier…

De weken voordien heb ik redelijk wat rust gehad (buiten dan het familieweekend in Durbuy), waardoor ik ook goed presteerde op trainingen. Ik voelde dat het goed zat, er was focus, er was vertrouwen, dus het kon niet mislopen mentaal dan.
Vilvoorde is natuurlijk niet zo heel ver voor ons als Leuven Aquatics, het kan veel ‘erger’.

Bij aankomt was ik de laatste van het team, en kon dan direct naar de kleedkamers en daarna naar het zwembad. Verassend genoeg waren we de eerste aan het bad zelf. De andere clubs zaten in de cafetaria of waren zich nog aan het omkleden. Wat het voordeel geeft dat we als eerst onze stoelen konden kiezen alsook eerst beginnen met inzwemmen. Over inzwemmen heb ik het nog niet echt gehad op deze blog, misschien willen jullie weten wat dat eigenlijk is. Wel eigenlijk is dat heel simpel, namelijk de opwarming. Ja ik hoor het jullie al zeggen, “waarom schrijft die Elias dan niet gewoon opwarming”, wel dat is een term die ik zelf altijd raar klinken vond. Inzwemmen is dus opwarmen…

Wedstrijd zelf dan…
Het eerste dat we moesten doen was de 100m vrije slag. Op zich nog niet het belangrijkste nummer, maar wel een blijver en klassieker op wedstrijden. Deze keer moest ik niet tegen Jeff maar tegen andere toppers waaronder Michael, wat dus ook een kanjer van een concurrent is…
De eerste 50 meter waren heel opgaand tegen hem, we blijven mooi bij elkaar, met misschien een aantal centimeter in het voordeel voor hem. Gelukkig had ik een goede opbouw, en heb de laatste 25m alles nog gegeven, wat mij de eerste plaats opleverde. Dit ging al goed…

Na de 100 meter vrije slag heb ik iets gedaan, waar ik maar sinds vorige wedstrijd ben mee begonnen, namelijk vlinderslag. Super vermoeiend, maar zelf vind ik het leuker en leuker worden. In het team van Leuven Aquatics zit ook een zwemmer die ook vlinderslag doet. Onze Hans doet dat echt al jaren, en dan (weer) met Michael was het toch redelijk spannend. Hans werd derde en ik tweede, dat belooft voor de rest van het seizoen…

Voor de lezers die mij op de voet volgen, of die wel al weten wat ik allemaal doe op wedstrijden, kunnen zeker al raden wat het volgende was in het rijtje van drie individuele nummers is. Ja, de 50 meter vrije slag. En daar valt veel over te zeggen…
Ik wou samen met Michael daar 50m vlinderslag zwemmen, maar hij liet mij in de steek en deed zelf crawl. Maar goed, nu heb ik een tijd voor die langere afstand in dat nummer. Dus geen toptijd daar, maar wel voldaan met goede focus, wat ik dus al zei in het begin van dit bericht.

Daarna nog normaal één onderdeel: de aflossing. Op voorrand wist ik dat ik enkel met Berlijn moest zwemmen. Dat was niet zo leuk voor Leuven, omdat ze daan maar met drie waren. Na een kort overleg met wedstrijdleiding mocht ik toch de beidde doen, de doorslag was omdat de ene 4X25 was (Berlijn) en Leuven de 4X50 was. En ik heb er zo hard van genoten, echt van allebei.. Mooi om deze wedstrijd mee af te sluiten. Wat was het weer goed. Zo zie je maar, met de juiste focus en ingesteldheid kom je heel ver…

Hier nog even de tijden van de volledige wedstrijd:

1.12.0 op 100 vrije slag
17.9 op 25 vlinder
38.6 op 50 vlinder
14.3 in de aflossing 25 vrije slag
31.3 in de aflossing 50 vrije slag

Elias

Vlinder(slag) in Vilvoorde 🦋🏊🏅

09827e43-20ec-4c94-bfa6-788bffb57048

Zwemweekend!?! Hoe voel ik mij daarbij?

Hallo, jaja het staat in mijn agenda. Er is nog eens een zwemweekend. Wat ik daarmee bedoel leg ik even uit, want het alles bijeen wat kan bijeen vallen in een weekend.

Zwemweekend betekend zaterdag een training en dan zondag een wedstrijd. Even geleden was dit toch, eind vorig jaar vielen er veel weg, maar ook kon ik niet altijd aanwezig zijn door zelf ziek te zijn of ik niet kon ofzo. Al moet ik wel zeggen dat ik nu met oog op Berlijn wel elke wedstrijd moet meedoen, wat natuurlijk redelijk normaal is. Maar goed dat is dus de wedstrijd, maar ik heb zelf nog een eigen training zaterdag voormiddag in Leuven op mij zelf, dus zonder begeleiding van Leuven Aquatics. Later die dag heb ik dan nog club training, wat maakt dat ik dus dit weekend twee trainingen heb en een wedstrijd. Dat betekend dus een zwemweekend voor mij.

Zoals ik al zei, het is even geleden. Eerlijk gezegd heb ik wel wat stress, want doordat het zwembad dicht is in Aarschot heb ik wel veel minder getraind dan de andere zwemmers in de competitie. Gelukkig kan ik nog vaak naar de fitness en ga ik (zoals zaterdag voormiddag) wel nog op mezelf zwemmen. Ook over de structuur die wegvalt door die ochtend trainingen heb ik last, zo moeilijk om terug in het ritme te komen. Dit gaat vooral terug aanpassen zijn als de wekker terug afgaat om half zes s’ochtends. Tegen eind november (of begin december) kan ik terug alles hervatten en heb ik mijn structuur terug.

Nu ben ik weer aan het afwijken, laten we het terug hebben over het weekend want hoe voel ik mij erbij. Ik zei al dat ik nu minder structuur heb, en dat mijn trainingen niet echt optimaal zijn, maar toch heb ik gemerkt dat ik ook last begin te hebben van ‘faalangst’, en niet echt hard, maar ik had het deze weekend moeilijk rond “hoe gaan de wedstrijden zijn”, en vooral “ik ga minder presteren omdat ik veel minder getraind heb”. Ja ik weet het, het klinkt allemaal negatief, maar uiteindelijk zal ik er wel staan met al het vertrouwen en focus.

Jullie lazen waarschijnlijk ook wel wat berichten op deze blog rond mentale gezondheid, wel ik schrijf er vaak over, omdat het zo belangrijk is. Die faalangst is best wel vaak voorkomend in de sportwereld (tuurlijk ook daarbuiten). Blijven praten, dat merk ik bij mezelf ook heel hard. Het lijkt dat ik veel weglach maar ik ben ook maar een mens.

Tot zover het bericht,
Elias Hendrickx

41765b50-955a-43aa-a14a-e78212abbbdd

Zwembad dicht? Er zijn niet alleen maar nadelen…

Enkele maanden geleden kreeg ik het nieuws dat het zwembad in Aarschot voor twee maanden dicht ging. Dat is natuurlijk niet zo handig, zeker nu ik in juni naar de SO World Games ga. Nu is het begin oktober, en is het zwembad nu al dicht. Eerst dacht ik alleen maar negatief over het idee, maar na even nadenken en ondervindingen ben ik er toch achter gekomen dat het ook voordelen heeft, en die wil ik graag delen in dit blogbericht.

Wel wil ik eerst beginnen met wat ik allemaal niet kon als kan gaan zwemmen in Aarschot:

  • Avondactiviteiten: voetbal (champions Leaque,…), maar ook dingen in leefgroep of nog s’ avonds (nog even) buiten zitten.
  • Alleen s’morgens zijn in de leefgroep, wat maakte dat ik voor de training alleen was in de groep, en als ik terug was dan was het heel druk in de groep.
  • Het belangrijkste nog: Zo vroeg opstaan… (al went dat wel na een tijd hoor)

Als je alles hier ziet, dan heeft de sluiting veel goede dingen ook, want je kan alles gewoon omdraaien… Bedoel dat je al die puntjes gewoon kan doen. Maar er is meer dan dat.
Ik kan wel uitslapen nu, maar ik moet wel mijn sport beter plannen, wat ook wel beetje druk en stress geeft. Als ik s’ochtends naar het zwembad ging was ik misschien alleen, maar om negen uur had ik mijn sport al gedaan, en kon ik de rest van de dag mijn planning verder doen, maar ook rusten. Iets wat ik nu niet meer kan.

Zo goed als alles is dus beter lijkt het doordat ik kan uitslapen, maar ik moet meer plannen en heb daardoor nieuwe structuur, “even wennen Elias, maar het komt goed” klonk het bij mijn begeleiding.
Al kijk ik ook nu graag eens een avond champions Leaque als ontspanning, om maar een voorbeeld te geven.

En hoelang dat allemaal gaat duren? Wel dat gaat tot eind november. Er is toch geen andere oplossing. Al moet je denken aan een goed werkend en georganiseerd zwembad achteraf. Ook de hokjes en kastjes worden vernieuwd (of heb ik toch gehoord). Kijk er eigenlijk wel al naar uit.

Voorlopig ga ik zwemmen in Sportoase Phillipssite Leuven, en dat twee maal alleen en dan één keer met de club. Dan heb ik toch al wel een goed alternatief. Het is anders, maar ja, zoals ik al zei, er moet dit jaar nog veel gezwommen worden. Daar in Leuven ken ik het ook redelijk goed, en voel ik mij vertrouwd. Al ga ik dan wel de redders en medezwemmers in Aarschot beetje missen. Maar goed, het is niet anders.

Tot snel Zwembad Aarschot,
Elias H.

Het Stedelijk zwembad van Aarschot
41765b50-955a-43aa-a14a-e78212abbbdd

Precies toch wel diep gegaan tijdens de stage: Stage Berlin 2023 Achteraf

Wat een week… pff, zo vermoeid terug aangekomen op mijn studio vorige zondag. Ik had koud, ik was super moe, ik kon overal slapen voor de rest van die dag. Maar hoe was mijn week daarna? Wel dat probeer ik wat te schetsen in dit blog bericht.

Normaal had ik niets gepland voor maandag, maar uiteindelijk heb ik toch al een deel van mijn krantentour gedaan. Dit kon ook op dinsdag, maar alles afwijzen zou ook niet goed zijn. Én bijkomend, ik wou ook nog wel wat bewegen anders zouden de spieren nog stijver worden dan ze al waren. Want ik had ook wel wat last met mijn spieren.

Dinsdag ben ik dan niet gaan zwemmen s’ochtends, maar ben wel naar de fitness gegaan in de namiddag. Ook krantenronde afgewerkt, en kwa werken was dan ook gedaan. Woensdag is het wel drukkere dag. Op deze dag dan ga ik begeleid werken doen, maar toen had ik evaluatie over hoe ik het daar deed. Was wel super benieuwd, maar ook nog wel wat moe, dus hopelijk komt het goed… En ja hoor, het was goed, gelukkig, al had ik er zelf niet zoveel bang over, maar toch blij om te horen dat het goed gaat.

Donderdag ben ik dan wel gaan zwemmen in de namiddag, want er moet ook nog wel gezwommen worden, het is niet omdat ik een zwaar weekend heb gehad, en een paar dagen rust neem, dat er niet naar het zwembad kon gaan. Wel samen met apojo gegaan, eerst wat mensen geholpen in het water, maar dan wel zelf een kilometer gezwommen. En donderdag ging dat wel beter dan in het begin van de week.

Deze week ook gestart met het leren van nieuwe programma’s voor video editing, dat geeft mij eigenlijk ook wel wat rust, zo even focussen op iets anders.
Ook op twitter had ik voor het eerst een melding, namelijk dat mijn post gelikt was door Stad Herentals. Jaja, mijn eerste like op Twitter… toch een beetje trots.

Tegen het weekend had ik al veel minder last van al dat gene, maar we kunnen met een gerust hart volgende week (maar eerst de training in Leuven nog natuurlijk zaterdag), er weer volledig tegen aan.

Zo dat was mijn week zo een beetje.
Tot de volgende,
Elias H.

8422d874-60b0-4425-b6ee-1e85ed83d949-1.png

Afscheid van een vriend | De “Apojo Cup”

De zomer loopt op zijn einde, er was nog niet zoveel gebeurd rondom mij maar de voorbije weken is er wel het een en ander gebeurd waar ik nu openlijk kan over praten. Al moet ik wel zeggen dat het niet altijd leuk was. In dit bericht vertel ik wat er allemaal gaande was.

Om maar te beginnen met de pijnlijkste. Enkele weken geleden kregen we in de zwemclub whatzapp een bericht dat nooit leuk is. Er stond: “Onze zoon zijn hart is gestopt met kloppen”. Eerst wist ik niet zo goed hoe te reageren. Wat? Is hij overleden? Zo plots? Een jongen van 19 jaar? Ik moest het even verwerken. Dit komt als bom, niemand had dit verwacht. Dit was echt verschieten, en ik wou (samen met ons zwemteam) hem een waardig afscheid geven. Omdat ik vaker teksten schrijf, heb ik een tekst geschreven voor hem, al moet ik wel zeggen dat deze manier van schrijven toch helemaal anders is. Heel emotioneel, de woorden waren moeilijk te vinden, terwijl ik met tranen in mijn ogen de tekst afwerkte. Toen ik het bericht kreeg dat ik mocht voorlezen op her afscheid, heb ik toch nog even gedacht of dat ik niet nog iets extra kon doen, om hem te eren. Want hij was een topper, een echte kampioen in en rond tet zwembad. Zo gezegd zo gedaan. Tegen het einde van mijn tekst die ik las, ben ik naar de kist gestapt en heb een medaille daarop gelegd met de woorden “jij bent en blijft onze kampioen”. Echt recht uit het hart, en over hart gesproken, hij blijft in mijn (en natuurlijk bij vele) hart. Het gaat je goed…

Na dit nieuws had ik echt geen gemakkelijke periode. Ik had minder zin in vanalles, en vond weinig rust. Mijn hoofd werd soms wel echt zot. Gelukkig heb ik de juiste mensen rondom mij, en met een combinatie van rust en werk kon ik mijn gedachten wel verzetten. Jullie kunnen wel begrijpen dat dit niet gemakkelijk was.

Gelukkig was er iets waar ik echt wel naar uit keek. Een evenement op 5 augustus met Apojo, waar ik al maanden naar uit keek. Jullie hebben op mijn socials ongetwijfeld dit zien voorbij komen:

Affiche “Apojo Cup”

Deze affiche heb ik zelf gemaakt in opdracht van een begeleider van Apojo. Maar her ging mij vooral over hoe leuk dat dit ging worden. Nu ben ik misschien nogal rond de pot aan het draaien. Wat was dat nu eigenlijk?

De Apojo Cup! Een voetbal wedstrijd waarbij iedereen welkom was van Apojo om samen te spelen of iets te komen drinken in en rond het kunstgrasveld in Aarschot. De teams waren een mix van bewoners en begeleiders (mannen en vrouwen), wat het natuurlijk echt wel leuk maakte. Zoals gezegd had ik hier echt naar uit gekeken. Zeker na dat pijnlijke nieuws wat ik hier vanboven al neerschreef. Ook mijn beste maat Sander was erbij bij de Apojo Cup. Hij kwam een dagje op bezoek in Apojo, en ik was heel blij dat hij tijd had gemaakt voor mij die dag. Want hij begint ook echt druk te hebben met zijn sport. Maar daarover meer in een eventueel komend blogbericht. Terug naar de Apojo Cup. Zoals gezegd bestonden de teams uit combinatie van begeleiders en bewoners, al is begeleiders niet echt het juiste woord, ik kan beter zeggen personeel. Want in mijn team zat een kinesist. En in het andere team zat een technische medewerker. Dus ja, echt een mix van deelnemers. Dit kon toch niet anders dan goed lopen?

Actiefoto – Apojo Cup

Het was echt een top dag. Iedereen heeft zich heel hard geamuseerd en alle delen van dat evenement waren goed voor Apojo. Je had de jeugd die hun energie kwijt kon, je had mensen die konden komen kijken en iets drinken, maar ook de oudere generatie van bewoners deden een wandelingetje voor te komen, dus ja voor ieder wat wils. Uiteindelijk werd het 4-1. En mooie uitslag, maar vooral een mooie dag.

Jullie lezen het, ik hen wat meegemaakt. Met deze gebeurtenissen weet je pas echt hoe het leven gaat. Geniet van elk moment lijkt het, want het kan ineens keren. Momenteel gaat het beter met mij, maar ik kan echt oprecht zeggen, dat dit niet zo gemakkelijk was.

Elias Hendrickx

98a7aa27-a863-4545-a67d-a34d4f6096cc

Footbal Girls Leuven met een verhaal

Jullie zagen het alvast op de socials van G-SportSE, maar ik vond wel dat ik wat meer uitleg kon geven, want het is meer dan enkel die mooie voetbalclub. Een deel van het verhaal las je al op de socials.
Lees hier het verhaal van GIRLS Footbal club Leuven…

We zijn nog maar net verhuist, en ik zag de buren al op de sociale media verschijnen. Ik was zo blij om te zien dat de buurman zo in het nieuws kwam, hij mag er terecht trots op zijn.
Soms zit het leven wat raar in elkaar. En moeten we ineens afscheid nemen van iemand die we graag hebben. Maar dan merk je pas wat je kan doen voor die persoon.
De wens van het buurmeisje was om een echte topper te worden in het vrouwen voetbal. Ik moet jullie niet vertellen dat het niet zo simpel is om een voetbal club te vinden voor meisjes en vrouwen. Hmm, nee misschien druk ik mij verkeerd uit. Het vinden is geen probleem, maar eentje die nog dicht is bij je woning, dat is ook nog een punt.

Voor mij was het vooral mooi om te zien, dat ze ervoor in de media kwamen. Die prijs van het stad Leuven is meer dan verdiend. Veel succes nog dames!

8422d874-60b0-4425-b6ee-1e85ed83d949-1.png

Enkel Sport in mijn leven? Nee hoor, blijf jezelf uitdagen

Hallo, vandaag een misschien raar bericht, maar ik wil het bij G-SportSE niet enkel over sporten hebben. Meer bedoeld over wat ik zelf meemaak dus niet enkel sport.
Ik kreeg de vraag vaker, en dat was eigenlijk ook meer de bedoeling van de blog. En zo krijgen jullie meer inzicht over Elias en wat hij bezighoud, dus niet enkel over Elias de G-Sporter.

Maar goed, er wordt nog wel getraind hoor. Al is het druk door kleine dingen rondom mij. Het heeft nog wel ergens te maken met sport, want ik had de voorbije week veel contact met vrienden en familie, en die waren zo trots op alles wat er allemaal rond Special Olympics gebeurde. Dus dat gaf mij wel een goed gevoel, al blijf ik natuurlijk ook Elias, en dat wil ik nu vaker uitbeelden. Het is niet omdat je veel meemaakt in de Sport dat je geen (persoonlijk) leven hebt. Maar goed, nu draai ik misschien veel rond de pot. Wat is er dan veranderd Elias? Hoor ik jullie al zeggen.
Om maar meteen te zeggen, ik ben een studie begonnen; Social Media Marketing. Dat is voor mij echt wel een grote stap, want de schooltijd is al een tijd die lang door is. Ik had nood aan een nieuwe uitdaging.

Voor nu dus een beetje een inkijk in mijn leven, ook een beetje buiten de G-Sporter. De sport is nooit ver weg, maar het leven is meer dan alleen sporten, en daar ben ik ook wel achter gekomen afgelopen maanden.

Ik heb ook al nagedacht over mijn verdere stappen in de sport. Bij het zwemmen raak ik een beetje uitverteld. Er komt echt wel goede jeugd bij, en ik wordt volgend jaar ook al bijna dertig, dus het is normaal dat ik nu al een beetje nadenk over de stap na het zwemmen. MAAR volgend jaar heb ik nog de grootste uitdaging van mijn ‘sportcarrière’ meer daarover na de zomer. Het idee om iets nieuws te zoeken voor na het zwemmen, speelt al een tijdje in mijn hoofd, en na de specials was het nog duidelijker geworden.
Over wat heb ik het dan eigenlijk? Wel ik ben van plan om triatlons te doen. Een exact plan heb ik nog niet, maar als het concreet word, dan lees je dat wel hier op G-SportSE.

Laat gerust hier een reactie achter 🙂

Tot het volgende bericht,
Elias

61ebe3d2-ce67-4659-97bd-f0241c633e59.png

De Special Olympics 2022: De dagen van de spelen (deel 2)

(Voor deel 1 van het verslag van de Special Olympics, klik hier)

Hallo, we zijn nu al een week na het einde van de Special Olympics, en ik had jullie nog het verslag van de laatste dagen beloofd. Nu lees je dus de rest van Specials…

Na de lekkere bbq van de tweede dag, gingen we goed op tijd slapen, want de specials zijn nog niet gedaan…
Eindelijk gingen mijn Special Olympics beginnen. Nu kon ik mezelf bewijzen in het zwembad. Vandaag stond de 50 meter vrije slag en 50 meter rugslag op het programma. De vrije slag zag ik goed komen, maar die rugslag is of blijft toch een probleem. Bij rugslag was vooral het probleem dat ik dat echt bijna nooit deed in competitie, dus het ging spannend worden… Maar goed, we doen het gewoon, en we zien wel…

Samen met mijn ouders ging ik dus naar het zwembad op een aparte site, in Eigenbrakel. Super mooie site, veel parking, al was het zwembad zelf niet zo heel groot. Normaal zijn wij gewoon dat we op grote toernooien in een 50 meter zwembad zwemmen, maar dat blijkt enkel op het BK zo te zijn. Maar goed 25 meter is natuurlijk ook goed.
Het begon direct met de topper de 50 meter vrije slag. Iets waar ik normaal gezien wel goed in ben. Al hadden we Jeff en co ook in de reeks. De prijzen worden pas uitgedeeld aan het eind van de meet, dus ik ging er volledig voor. Ik had meteen het groepsgevoel al in de kleedkamer. Precies allemaal vrienden, en dat was zo leuk. Eenmaal op de blok natuurlijk volledige focus.
De wedstrijd zelf voelde eigenlijk zoals een BK bij de 50 meter vrije slag. Gewoon duiken en alles geven. Jammer wel dat Jeff weer aan het kortste eind greep, hij pakte de gouden medaille en ik de zilveren. Best mogelijke resultaat dacht ik al.
Daarna was het tijd voor de 50 meter rugslag, zoals ik al zei, niet zo simpel, maar wel met een verrassend einde. Veel herinner ik mij er niet meer van, alleen dat ik het moeilijk had, en dat Hans (van Leuven Aquatics) knap voor mij was. Mijn verdict: 4de plaats, ben ik best tevreden mee.

Voor de rest van de dag, heb ik mij weer bezig gehouden met alles rondom de Special Olympics, zoals de voorbije dagen (interviews, kijken naar andere sporten, met mensen praten). Heel vermoeiend, maar wel allemaal super leuk. Als ik van het zwembad terug was bij de groep, was het ook leuk om de verhalen van de andere sporters van Team Apojo te horen. Wat een toppers allemaal!!!

Na een hele drukke dag bij de pistes, gingen we terug naar ons verblijf in Boutersem om weer lekker te eten en te genieten van een leuke avond met muziek, dans, optredes van sommige en dat natuurlijk in gezelschap met een drankje en een chipsje. Gewoon ontspannen na alweer een drukke Special Olympics dag…

Dag 4 (zaterdag) begon nogal hectisch, want we moesten onszelf niet alleen klaarmaken voor de dag, maar alles moest ook opgeruimd worden. Alle valiezen en rugzakken in de bus zetten, en natuurlijk ook ontbijten. De ochtenden waren meestal best wel rustig. Iedereen moest altijd voor 9u opstaan, maar de meesten waren al vroeger wakker. Tja, iedereen heeft gewoontes, en dat is zeker okee. Na alles ingepakt was, gingen we weer elk naar onze sites. De atletiek en de triatleten naar Louvain-La-Neuve, en ik naar de zwembad voor mijn laatste onderdeel de 50 meter schoolslag. Over dat laatste onderdeel dat was natuurlijk ook voor de triatleten. Nu wisten ze hoe goed ze het al deden, en konden ze nadenken over een plan voor de posities. Gelukkig hebben we daar onze coach Toon voor. Ik had er het volste vertrouwen in. En ja hoor wat dede ze het goed bij het lopen. Zelf was ik er niet, maar ik hoorde achteraf al genoeg verhalen.
Om het nog eens over het zwemmen te hebben, de 50 meter schoolslag moest nog gezwommen worden. Ik hoopte voor de wedstrijd op nog een podium plaats, en dat leek wel haalbaar. Weer zat de sfeer goed in de kleedkamer en weer goede focus bij de startblok. Ik dook erin, en de schoolslag begon. Het was echt lastig, maar dan toch uiteindelijk vierde geëindigd.

Tijd om de Specials af te sluiten met een bezoek aan de kebabzaak in Aarschot, voor een vettig avondeten.
Ze zitten erop… Ik hoop snel weer veel te posten over de Special Olympics. Maar voor nu, is alles gezegd, voor foto’s en video’s kan je terecht op de socials van G-SportSE.

Tot snel,
Elias Hendrickx

61ebe3d2-ce67-4659-97bd-f0241c633e59.png

De Special Olympics 2022: De dagen van de spelen (deel 1)

Hier zijn we dan, op de Special Olympics van 2022 in Louvain-La-Neuve. Eindelijk konden we beginnen aan onze sporten. Jullie hebben zeker al het vorige bericht gelezen van de torch run? Vandaag gaan we verder met het tweede deel van dit grote evenement. Om het makkelijker te zeggen zal ik in het vervolg vaker ‘de Specials’ zeggen in plaats van Special Olympics. Gewoon dat jullie meezijn… haha…

Wat een grote tent zag ik daar staan in het Special Olympics Village. En dat is nog maar een klein onderdeel van de specials. Op voorrand wou ik zoveel mogelijk zien. En ja hoor dat deed ik volop. Ook de vele eet- en drankstandjes waren prachtig vormgegeven. Je zag alleen maar lachende gezichten. Fun en pret verzekerd. Zeker als je weet dat er genoeg randanimatie was voor iedereen, en voor iedereen wat wils.

Toch maar eens beginnen voor wat de meeste gekomen waren… Sporten.
Mijn eerste missie: het begeleiden van de zwemmers voor de triatlon van team Apojo. Enkele mannen en vrouwen van ons team hadden de eerste dag zwemmen. Ik had zelf geluk dat ik erbij kon zijn, want mijn eigen zwemwedstrijden begonnen pas vrijdag. Klaar dus voor team apojo om er mee voor te zorgen dat ze kei hard gaan scoren en er volop voor kunnen gaan.
We hadden wel echt al een klein probleem, ze vonden het zwembad niet. Om eerlijk te zijn, het was niet echt zo goed aangeduid. Gelukkig waren we net op tijd voor onze eerste zwemmers.
In het zwembad was het eerst tijd voor de meisjes. Na een peptalk en meehelpen de zwembril klaar te maken, was het tijd voor hun 250 meter te zwemmen. Het ging van een luie dakje, die focus, die zelfdiscipline. Alleen daarvoor zouden ze al een dikke proficiat verdiend.
De jongens hadden mij meer nodig. Niet perse omdat ze het niet alleen konden, maar mijn tips van bijvoorbeeld vooruit kijken en focussen kwamen meer van pas bij hun.
Bij een jongen ging ik zelfs nog verder. Ik zag dat hij nog meer kon, dan hij op dat moment aan het geven was, dus zei ik “komaan man, de laatste crawl”, en zo gezegd zo gedaan. Hij finisht dus sneller dan verwacht. Wat een team!!! Zo trots!

Na de triatlon ben ik op pad geweest voor vanalles te gaan doen buiten het sporten. Want ik had best nog wel een drukke planning, interviews enzo. Ook ben ik vaak naar Celine geweest. Dat is mijn collega bij de Special Influencers. Zij doet gymnastiek, en best goed ook. Op dag twee haalden zij twee gouden medailles. Ben zo apentrots op haar, wat doet ze dat toch super.
Ook ben ik tussendoor naar het press center geweest. Wat zoveel wilt zeggen als een ruimte waar je alles goed kan zien en waar alles geregeld wordt over publicaties enzo. Zeer interessant om dat eens te zien. Wat doen die dat daar toch zo goed. De grootste redenen om daar eens te gaan kijken voor mij was voor Inge te zien. Zij heeft de Special Influencers opgestart, en we hebben heel aan haar gehad in het begin, en het blijft echt wel een toppertje. Zij doet zoveel voor ons, en dat geeft terug in twee richtingen.

De dag liep daarna wat op zijn einde. We gingen terug naar onze verblijfplaats, om daar onze voetjes onder te tafel te schuiven voor een lekkere bbq die de triatleten en de coaches hadden voorbereid voor ons. Ik moet jullie niet vertellen hoe het voelde om zo lekker te kunnen eten na een zware drukke dag.
Na het eten hebben we het gezellig gemaakt aan een vuurtje voordat we ons bedje in gekropen waren.

Dag twee zat erop.
Voor meer nieuws en foto’s wijs ik jullie graag door naar mijn socials. Binnen enkele dagen meer nieuws over de Special Olympics,

Elias